Τα δύο τσιγάρα...

Την καλημέρα που λες, με το χαμόγελο στα χείλη και χαιρετάς, η βοήθεια που δίνεις σε φίλο, και η καλή κουβέντα, που λες για άνθρωπο, δεν πέφτει χάμου να χαθεί… 
Δεν χάνεται!...Δεν πάει!… 
Και χάμου να πέσει και στην θάλασσα να πάει, δεν  θα χαθεί!...  
Στον αφρό θα βγει!.. 
Και στο βυθό της θάλασσα και πιο βαθιά να φτάσει… Η φουρτούνα, η τρικυμία, το κύμα, το τσουνάμι στο γιαλό, θα την ξεβράσει!… 
Εκεί θα την βρεις μπροστά σου!… 
Στην δύσκολή σου την περίσταση, την άσχημη εποχή, την στερνή  την ώρα!... Την κακιά στιγμή!… 
Σου επιστρέφουνε, όλα αυτά πίσω, διπλά, τρίδιπλα και κάτι παραπάνω… 
Χωρίς και να τα περιμένεις!…  
Την βοήθεια  που έκανες, σε άνθρωπο κάποτε, ίσως να μη την χρειαστείς, πίσω να μη την θέλεις… Μα την καλή κουβέντα την έχεις πιότερο, πάντοτε, παντοτινή ανάγκη. 
Και έχει και μεγαλύτερη αξία από ότι  νομίζεις, ή, περιμένεις…. 
Η καλή κουβέντα σώζει ζωή!... 
Και αυτή κόστος δεν έχει!... 
Τίποτα, μα τίποτα δεν κοστίζει!…. 
Μα  αυτή, πολύ, αφάνταστα, για την ζωή φροντίζει!... 
Και πιότερο, από ότι νομίζουμε αξίζει!...

Καταραμένοι χρόνοι...

 Στην Χώρα αυτή την όμορφη, την Χώρα μας την ξακουσμένη, κατά περιόδους έρχονται χρόνοι δύσκολοι,  δίσεκτοι, μαύροι και αραχνιασμένοι. 

Και για τον κόσμο, τον λαό δύστυχοι, πικροί, λαχταρισμένοι…  

Με ιδρώτα, κλάμα και με αίμα πληρωμένοι… 

Ηγέτες πάνε και έρχονται, κυβερνήτες μικροί μεγάλοι, σωτήρες του Έθνους, της τιμής, της αρετής  και της ανδρείας… 

Τους τιμητές του λαού και της Πατρίδας  όλοι τους, κάνουν!... 

Όλοι τους, ορκίζονται, στο Βαγγέλιο, στον λαό,  στο Σύνταγμα και στην δημοκρατία, στην ελευθερία, στου Έθνους την αξία, την δόξα, την τιμή, την προκοπή και του λαού την ευτυχία. 

Tο Σύνταγμα, τους νόμους του Κράτους, με σέβας, θα τηρούνε! 

Νόμους για ωφέλεια του λαού θα νομοθετούνε και αυτούς θα υπερασπίζονται, και αυτούς μόνο θα υπηρετούνε!  

Και αν χρειαστεί έως της τελευταίας ρανίδας του αίματός τους για αυτούς θα  το χύσουν… ώσπου να ξεψυχήσουν!….  

Αλλά από αυτούς, ελάχιστοι φρόντισαν τον όρκο τους αυτόν, πιστά να τον τηρήσουν και τον λαό στο τίμιο δρόμο της προκοπής να οδηγήσουν…. Να γίνουν  και αυτοί  το καλό παράδειγμα  και για τους άλλους…  μικρούς, μεγάλους. 
Στα χνάρια τους να περπατήσουν!….
Και όλοι μαζί στην προκοπή να τους ακολουθήσουν.

Σιμά στο Ρούπελ- [ Μέλισσες και αρώματα ]

Τα καταφέραμε τώρα και μόνοι μας, ότι δεν έγινε, δεν τα κατάφεραν οι άλλοι, οι οχτροί μας τότε με τα όπλα, και τις οβίδες, στα οχυρά, στο Ρούπελ. 

Τα οχυρά δεν έπεσαν!... 

Αλλά με συμφωνία, και μετά από απόδοση στρατιωτικών τιμών από τον Γερμανό κατακτητή  προς τους μαχόμενους υπερασπιστές των, για  τον ανδρισμό τους και τον ηρωισμό τους, ύστερα από εντολή της κατοχικής κυβέρνησης παραδόθηκαν. 

Το ψυχικό σθένος, η ιδέα της ελεύθερης Πατρίδας δεν παραδόθηκε! 

Παραδόθηκαν, μόνο , οι εγκαταστάσεις, το άψυχο υλικό, εφόσον  έπεσε κυριεύτηκε, κατακτήθηκε όλη η Χώρα… 

Οι ηρωικοί υπερασπιστές των, έφυγαν μετά  από την απόδοση τιμών,  από το Γερμανικό στρατιωτικό λόγο κατοχής, με ιπταμένη,  κυματίζουσα την Ελληνική πολεμική σημαία των οχυρών και με πλήρη στρατιωτική πολεμική εξάρτηση. 

Εκτός του έφεδρου λοχία Ιτσιού Δημητρίου του Π8 και της ομάδος του, που  δεν υπάκουσαν, στην  εντολή, διαταγή!... Αρνήθηκαν την  παράδοση των Οχυρών και έπεσαν όλοι τους μαχόμενοι!…. 
Τιμή και Δόξα στους ήρωες!....

Τώρα;… 

Απορίας άξιον - Συνέχεια 4

Η φωτιά στο τζάκι έκαιγε. 
Σιγά- σιγά έτρωγε  το κούτσουρο. 
Πέφτει το κούτσουρο τριζοβολάει... Χιλιάδες σπίθες παντού πετάει... Σκορπάει...
Έτοιμες, αν ξεπεταχτούν, ξεφύγουν και αλλού,  άλλες φωτιές να ανάψουν... 
Τον παππού ξάφνιασε... 
Ο παππούς ταραγμένος ξύπνησε  αρπάζει στα χέρια του την μασιά να φτιάξει την φωτιά,  το κούτσουρο να ισιώσει.
Μόνος του μονολογεί και ψιθυρίζοντας λέει: 
-Αυτών, η κουβέντα τους δεν αλατίζει... 
Το Βαγγέλιο, το Σύνταγμα και τον ποινικό τον νόμο, που είναι εδώ, στη θουρίδα, δεν τον έχουν διαβάσει. Καθόλου δεν το ανοίγουνε να ξεστραβωθούν, φοβούνται μη πάρουνε τα φύλλα  της φυλλάδας του, τα γράμματα του, αέρα και τώρα χειμωνιάτικα παγώσει... 
Στα τυφλά ψηφίζουν,  τους νόμους, νυσταγμένοι σκουντουφλόντας, παίρνουν τις αποφάσεις.

Η μαγάρα

Στο σχολείο, μικρά παιδιά τότε σαν πηγαίναμε, στο μάθημα της φυσικής ιστορίας, ο δάσκαλος μας έλεγε για τα ζωάκια. 
Πολύ καλά και παραστατικά μας έκανε το μάθημα για όλα τα ζώα και μας έλεγε, πως είναι όλα χρήσιμα και από τον Θεό πλασμένα, για να διευκολύνουν, να εξυπηρετούν τον άνθρωπο. 
Είναι ενταγμένα εις την υπηρεσία και στις εντολές του ανθρώπου…  
Όμως για δύο, τρία ζωύφια, όπως την μέλισσα, τον μέρμηγκα και τον τζίτζικα, το μάθημα αυτό, για αυτά τα ζωάκια ήταν ξεχωριστό. 
Μας το έκανε δύο και τρεις φορές, για να το καταλάβουμε πια όλοι και αυτοί ακόμα, που δεν τα παίρναμε καλά, καλά, τα γράμματα, που είχαμε τότε τον νου μας, στις φωλιές και στο παιχνίδι. 
Αυτά, θυμάμαι ότι μας έλεγε τότε ο δάσκαλος, ότι αυτά, είναι  τα μικρά ζωύφια που έχουν διαφορετική κοινωνική συμπεριφορά και χαρακτήρα από τα άλλα ζώα. Αυτά μας έλεγε, πως έχουν μυαλό περισσότερο  ακόμα και από μερικούς ανθρώπους!... 
Και σε μερικά από αυτά πρέπει να μοιάσουν μερικοί ηγέτες...

Τα καρκατζέλια

Οι καλικάντζαροι είναι, σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση,  τα δύσμορφα δαιμόνια που ζουν στα έγκατα της Γης και εμφανίζονται στην επιφάνειά της κατά τη διάρκεια των εορτών,  από  τα Χριστούγεννα έως τα Φώτα.

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση οι καλικάντζαροι επισκέπτονται τη Γη για 12 μέρες το χρόνο. 

Όλη την άλλη χρονιά προσπαθούν να πριονίσουν τον κορμό του δέντρου που στηρίζει τη Γη, έργο που το εγκαταλείπουν μόλις φτάσουν τα Χριστούγεννα, αφήνοντας  το μεσοκομμένο δέντρο να πέσει μόνο του, για να ανέβουν στη Γη και να δυσκολέψουν τη ζωή των ανθρώπων. 

Εμφανίζονται τη νύχτα, κατεβαίνουν από την καπνοδόχο κάθονται στο μπουρφούνι, ανακατεύουν την στάχτη,  κοιμούνται στο παραγώνι,πειράζουν και ενοχλούν τους πάντες, ιδιαίτερα τις γριές που μαγειρεύουν, κλέβουν τα φαγητά,  ανακατεύουν τα γλυκά από τα σπίτια και ενοχλούν τα ζώα.

Ευχές 2014

ΕΙΡΗΝΗ !!!
ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΥΧΟΜΑΙ
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΧΡΟΝΙΑ ΥΓΙΕΙΝΑ – ΧΡΟΝΙΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ
ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ

Αλλά... Αλλά...
Και από το αγκάθι, ας βγει το ρόδο!!!… 
Θεέ μου!…
Το μήπως και σώσει την Πατρίδα μας, την Χώρα….

Και εδώ που από το μυαλό μας, το μυαλό των ηγετών μας την Χώρα, την Πατρίδα μας, φτάσαμε... 
Τι άλλο να  ευχηθώ; 
" Τα μη χείρων βέλτιστα"... 
Μέχρι εδώ και μη παρέκει!... 
Υπομονή!...  Κόσμε...
Και ο Θεός να φυλάξει!!!...

Ευχές

 Αναδημοσίευση:Απόσπασμα
http://texnografia.blogspot.gr

 Κωστής Παλαμάς: 

Ω, μέσα μου γεννιέται ένας Θεός

Και το κορμί μου γίνεται ναός,

δεν είναι ως πρώτα φάτνη ταπεινή

μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί,

το μέτωπό μου λάμπει σαν αστέρι…

Φέρτε μου, Μάγοι –θεία βουλή το γράφει–

Τα σμύρνα της ελπίδας, το λιβάνι

Της πίστης, της αγάπης το χρυσάφι!..

Αυτά τα δώρα ολόθερμες ευχές για όλους μας!

 ------------------------------------------------------

Και ας γίνει, να γεννηθεί και να γίνει από τους ηγέτες μας το... 

"Σοφόν, εν βούλευμα, τας πολλάς χέρας νικά. "

Σέρβου Αρκαδίας- video-{ παρέα 35 χρόνια πίσω}

Αναδημοσίευση:

Πηγή:http://www.opsarion.gr/video/187-2013-12-08-15-56-59

DVD   κλίκ εδώ

Το video  αυτό είναι μοναδικό, πολύ μεγάλης αξίας κατά τη γνώμη μου. Αφορά το γειτονικό μας χωριό Σέρβου.

Απ’ ότι φαίνεται, είναι γυρισμένο σε παραγωγή της ΕΡΤ στο Σέρβου αλλά και στην Αθήνα που μιλάνε σερβαίοι για το χωριό τους και την ζωή τους.

Η κάμερα της ΕΡΤ ξετυλίγει καρέ – καρέ την ζοφερή πραγματικότητα, την πλήρη ανυπαρξία του ελληνικού κράτους, ή μάλλον του κρατικού μορφώματος που αποκαλούμε όλοι εμείς «Ελλάδα». «Δεν έχουμε γιατρό, δεν έχουμε τηλέφωνο ….» ακούγονται να λένε οι σερβαίοι. Που εκφράζουν με τα λόγια τους την πέτρινη εικόνα της πάλαι ποτέ ελληνικής επαρχίας.

Ο λόγος τους βαθιά μαχαιριά στη σάπια πολιτική του νεοελληνικού μορφώματος που οδήγησε τον κόσμο στις άμορφες πόλεις, που διέλυσε την αγροτική παραγωγή προς χάριν του ψεύτικου κόσμου της αστυφιλίας.

Στο video  τούτο, μιλάνε όλοι οι Έλληνες για τους καημούς τους, για το παράλογο που συνάντησαν της Πολιτείας. Μιας Πολιτείας που δεν νοιάστηκε ποτέ για τους πολίτες της, Πολιτείας τόσο ανίκανης που δεν κατάφερε ποτέ να απομακρυνθεί από τον ραγιαδισμό.

Αυτές οι εικόνες είναι 30 – 35 χρόνων μόνο. Πόσο παλιές και τόσο φρέσκιες, σημερινές και επίκαιρες. Και φανερώνεται ακόμα η αιώνια πληγή, η μετανάστευση (εξωτερική και εσωτερική), γιατί ο κόσμος έπρεπε να ζήσει, τα παιδιά να μάθουν γράμματα, οι γερόντοι να είχαν αξιοπρεπή γηρατειά.  

Ο Γιάννης Χρ. Ζαφειρόπουλος, που του οφείλουμε και αυτό το εκπληκτικό ντοκουμέντο, δεν έσωσε μόνο το ρεπορτάζ της ΕΡΤ, προχώρησε ένα βήμα μπροστά και μας χάρισε υλικό γλυκόπικρο, μας μεταφέρει στον καφενέ του χωριού, στα τραγούδια της παρέας και της τάβλας. Και ξεπηδά η παράδοση αβίαστα, ανόθευτη, δωρική.

Η σκληρή ζωή της Αρκαδίας, του ορεινού χώρου της ειδικότερα, η Αρκαδία που υμνήθηκε από ανθρώπους που την φαντάστηκαν, που την έπλασαν σαν ιδεατή, αλλά και απ’ όσους την γνώρισαν στην κάθε της έκφανση, περνά από μπροστά μας λεπτό προς λεπτό. Αρκεί ο νους μας να περιπλανηθεί, να μην σταθεί ακίνητος σε τοπικιστικά πάθη, να αφουγκραστεί το παράπονο του Έλληνα που έρχεται από τους αιώνες τους παλιούς, ζωντανό, στέρεο, καθαρό σαν το νερό της πηγής, αμόλυντο σαν τον βουνίσιο αέρα μας.

Βασίλης Κ. Αναστασόπουλος
--------------------------------------------------------

DVD κλίκ εδώ 

Η πατριωτική παρέα!!!…

-Μπορεί αυτοί σαν άνθρωποι, κοντά στα προτερήματα, να είχαν και ελαττώματα, μικρές ή μεγάλες ιδιοτροπίες, αυτή όμως την έτσι, την αγκαλιασμένη  την μονιασμένη σύναξη, παρέα, δύσκολα  τώρα την ξαναβρίσκεις!...

Ένα ευχαριστώ, σε αυτούς, που για αυτά φροντίζουν!...

Γιάννης Στ Βέργος{Γορτύνιος} 

Συμπεριφορές

Μερικές δεκαετίες πριν, στο χωριό μας, Σέρβου Γορτυνίας, ήσαν αλλιώς τα πράγματα, στα ήθη, στα έθιμα  και γενικά  στις συμπεριφορές, στις σχέσεις των ανθρώπων. 
Νομίζω πως ήσαν καλύτερα, από τα σημερινά, εδώ, τα τώρα. 
Όμως μη νομίσει κανένας  πως ήταν και τότε εκεί η κοινωνία των Αγγέλων!... Υπήρχαν και τότε  όλα τα κακά και ο διάβολος καθότανε σταυροπόδι και έσπερνε τα μίση,τις γκρίνιες, τις φασαρίες,  τα μαλώματα, τις διαφωνίες, και τα πολιτικά τα πάθη, διχόνοιες και ανακατέματα. 
Γινόταν και τότε ζημιές,  εκτιμήσεις, συμβιβασμοί, αποζημιώσεις,διαφωνίες στους συμβιβασμούς, ασυμφωνίες, μηνύσεις, δικαστήρια. 
Διεξάγονταν δίκες χαμένες και  δίκες κερδισμένες. 
Δίκες κρινόμενες δίκαιες, που δικαίως απέδιδαν δικαιοσύνη  κατά το αλάθητο λαϊκό αίσθημα και δίκες άδικες. 
Άνθρωποι αδίκως αθωωμένοι, για αξιόποινες πράξεις και αθώοι άνθρωποι αδίκως καταδικασμένοι, για δήθεν πράξεις αξιόποινες, για δήθεν αδικοπραξίες, για δήθεν εγκλήματα μεγάλα,  άνθρωποι καταδικασμένοι, που οι άλλοι άνθρωποι, αλόγιστα τους έριχναν την αβανιά...