Το φασούλι

 Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι!
(Λαίκή παροιμία) 
Τότε φασούλι το φασούλι με στέρηση και πείνα...
βάζαμε και κάτι στο σακούλι...
Και το σακούλι γέμισε!!!....
Όμως δεν το κρεμάσαμε και στο ψηλό τσατάλι
και ήρθανε τα κοπροσκούληκα έκοψαν το προβάζι
και αρπάξανε και το σακούλι.....
Με ότι είχε!...
Και μας αφήσανε τώρα γέρους, ξερούς σύξυλους και ανήμπορους, για να κοιτάμε, καταμεσήμερο, τον ήλιο......

Γιάννης Στ. Βέργος (gortynios.isv)
 Περιστέρι 03/10/2026
Σημ: Ποια ήταν και κάθε φορά είναι τα κοπροσκούληκα?...

Η Φτώχεια

 

Vergos Ioannis <vergos.ioannis.st@gmail.com>	2:43 μ.μ. (πριν από 19 λεπτά)		Προσθήκη αντίδρασης Απάντηση Περισσότερα
προς portosalte

Καταραμένη φτώχεια
Ανάθεμα στην φτώχεια...
Καλημέρα σας 
Άκουσα σαν είδηση και τίποτε άλλο από τα ΜΜΕ Ότι 9 εννέα μαθητές επιτυχόντες στην ιατρική σχολή και 20 είκοσι  στην σχολή πολυτεχνείου του Πανεπιστημίου Πατρών δεν προσήλθαν να εγγραφούν  λόγω φτώχειας....
 Ίσως τέτοιοι επιτυχόντες να υπάρχουν και στα άλλα πανεπιστήμια....
Είναι κρίμα και άδικο αμάρτυμα μεγάλο και από την Πολιτεία και από την Ορθόδοξη Εκκλησία και  από την Ελληνική κοινωνία αυτά  τα εργατικά τα  φιλότιμα παιδιά ΌΛΟΙ ΕΜΕΊΣ να τα  δολοφονούμε ...
 Δολοφονείται και με την αδράνεια μας ο ανθός της Άνοιξης τα νιάτα της Πατρίδα μας και χωρίς ανθό της Άνοιξης καρπός-προκοπή δεν γίνεται...
Γιαυτό θα ήθελα να σας παρακαλέσω να γνωστοποιήσετε το πρόβλημα ώστε η το Κράτος να λάβει σχετική μέριμνα ή εμείς ο πατεινός φιλότιμος  Λαός διά Εράνου να θεραπεύσουμε το πρόβλημα..
Είναι μεγάλος καημός πόνος ισόβιος αβάσταχτος να έχεις;την θέληση την  διανοητική ικανότητα να γίνεις επιστήμονας και η φτώχεια και το ίδιο το Κράτος η Ίδια η Πατρίδα σου να σε πεδουλκώνει...
Θα Χαρώ εάν μπορέσουμε και βοηθήσουμε αυτούς τους νέους μας.

ΣΗΜ:Δεν έχω πρόβλημα εάν γνωστοποιηθεί το όνομά μου   Εγώ είμαι 83 ετών Λέγομαι Γιάννης Στ Βέργος  Οδός; Φρυγίας `14 Περιστέρι Αθήνα τκ`12133 τηλ 2105734981` κ 6944668009 Η καταγωγή μου είναι από την Γορτυνία Αρκαδίας
 Είχα επιθυμία σαν νέος  τοτε να σπουδάσω αλλά οι συνθήκες ήταν πολύ πιό δύσκολες από σήμερα... Η φτώχεια με πεδούλωσε....Ευτυχώς ο τότε πρωθυπουργός της Πατρίδας Γεώργιος Πανδρέου; είχε κατανοήσει ότι η παιδεία είναι πολλαπλασιαστικός συντελεστής όλων των συντελεστων της προόδου και θεσμοθέτησε την δωρεά παιδεία...
Ήμουνα τότε σμηνίτης στην αεροπορία και συμμετείχα χωρίς την αίτησή μου στις εξετάσεις να βάλω το πεντάδραχμο χαρτόσημο και μου δόθηκε ευκαιρία να σπουδάσω. Και σε πολλά τότε φτωχά παιδιά....Ας μη στερήσουμε την ευκαιρία  . της προκοπής των νέων μας και της Πατρίδας;
Ευχαριστώ  

Έξυπνος άνθρωπος

 

Ντοπιολαλιά

 Αβανιά: Ζημιά, βλάβη

Αγγορτσιά: Η αγραπιδιά

Αγλέουρας: Ο λάρυγγας

Ακούτραφος: Το πίσω μέρος του κεφαλιού

Αμελέτητα: Τα γεννητικά όργανα των σφαγίων

Ανακλανιέμαι: τεντώνoμαι

Αναχρικά: Τα μαγειρικά σκεύη

Απιστομώ: Γυρίζω ανάποδα

Αποκορωμένος: καταραμένος

Απόρριξε: απέβαλλε

Αρουλιέμαι: Φωνάζω δυνατά

Αφόρμησα: μολύνθηκα

----------------

Βαγένι: Το κρασοβάρελο

Βαρικό: Το έδαφος που κρατάει νερό

Βερεσιγέ: Χωρίς πληρωμή

Βίκα: Μικρό δοχείο νερού

Βουή σας μαύρη: Θα σας βρει μεγάλο κακό

Βρακοζώνι: Ανδρικό εσώρουχο με πόδια

-----------------

Γανώνω: Κασσιτερώνω χάλκινα σκεύη

Γερούτσος: Γεροντοπαλλήκαρο.

Γιάτρα: Κοίτα ( για τήρα)

Γιούκος: Κλινοσκεπάσματα με τα προικιά του κοριτσιού

Γκαβαλίνα: Η κοπριά των ζώων.

Γκάνιαξα: Κοράκιασα, δίψασα

Γλαρώνω: Νυστάζω

Γούπατο: η περιοχή που είναι χαμηλή (γούβα)

--------------

Δανεικαριά: Ομάδα ατόμων για να κάνουν από κοινού εργασίες

Δικόνες μου: Ο δικός μου

Δικριάνι: Ξύλινο γεωργικό εργαλείο

Δραγάτης: Ο φύλακας των αμπελιών

Δραπέτσι: Πολύ ξυνό (Το πορτοκάλι είναι δραπέτσι)

----------------

.

Έκα: Κάνε πιο πέρα

Εφτούνα: Αυτά εκεί

--------------

Ζαγάρι: Το κηνυγόσκυλο

Ζαλιά: Το φορτίο που μετέφερε η αγρότισσα στην πλάτη της

Ζεμπερέκι: Πετούγια πόρτας

Ζουλάπι: Άγριο ζώο

Ζουρλαίνεις: Τρελαίνεις

------------------

Θημωνιά: Σωρός δεματιών από καλαμιές και στάχυα.

Θρεφτάρι: Το παχύ χοιρινό.

---------------

Καγιανάς: Χοιρινό παστό τηγανισμένο με αυγά, ντομάτα και τυρί

Κακάβι: το καζάνι που ζέσταιναν το νερό για να πλύνουν.

Καλαμοβύζα: Η γίδα ή η προβατίνα που έχει μακρουλό μαστό.

Καλικούτσα: παίρνω κάποιον στην πλάτη.

Καρλαύτης: αυτός που έχει μεγάλα και πεταχτά αυτιά.

Καρούτζος: Η καρωτίδα τοι χοιρινού, μεζές στα κάρβουνα.

Κατσούλα: Η γάτα.

Κλιτσινάρα: Το πίσω μέρος του γόνατου, η κλείδωση.

Κορακιάζω: Διψώ πολύ.

Κόταγα: Τολμούσα.

Κούρνια: Η κατοικία των πουλερικών

Κουτσουμπέλι: Πιτσιρίκι.

Κωλοφωτιά: Πυγολαμπίδα.

-------------------

Λαγκεύει: Παίζει το μάτι μου, πετιέται.

Λάκκος: Αργαλειός.

Λινός: Το πατητήρι των σταφυλιών.

Λιοκόκκι: Πυρήνας από επεξεργασία της ελιάς στο ελαιοτριβείο

Λόρδα: Η πείνα.

Λούρα: Η βέργα του δάσκαλου, το κλαρί.

-----------

Μαθές: Λοιπόν.

Μάκινα: Μηχανή κοσκινίσματος στεγνωμένης σταφίδας

Μελιγκόνια: Τα μυρμήγκια.

Μουστρίθηκες: Πασαλείφθηκες στο πρόσωπο.

Μπαντανία: Μάλλινο και χοντρό κλινοσκέπασμα.

Μπεσίκι: Ξύλινη κούνια μωρού.

Μπουγέλος: κουβάς

Μπορμπόλια: Όταν παίρνουμε κάποιον στους ώμους μας.

Μπουρλιάζω: Αρμαθιάζω, περνώ την κλωστή στη βελόνα.

--------------------

Ναχρικά: Κατσαρολικά

Νιτερέσιο: Το συμφέρον.

Νομάτοι: Άτομα. Ομάδα ανθρώπων.

Ντόνω: Ξεμουδιάζω.

Ντορβάς: Ταγάρι

Ντράβαλα: Μεγάλη φασαρία.

----------------

Ξάϊ:Το δικαίωμα 10% που έπαιρνε ο μυλωνάς για το άλεσμα.

Ξείκλωτος: Ατιμέλητος

Ξεκουτιαίνω: Δεν λειτουργεί ‘όπως πρέπει το μυαλό.

Ξεκοτσαλίζω: Βγάζω τα κότσαλα.

Ξεσπίνισμα: Η αφαίρεση του σπόρου του καλαμποκιού.

------------------

Παπάρα: Αρκετό ψωμί μέσα σε γάλα.

Πατσιαβούρα: Πανί βρώμικο, αλλά και βρισιά.

Πετσάφι: Μικρό πανί κουζίνας.

Πίγκωσα: Βούλωσε η μύτη μου.

Πιλάλα: Το τρέξιμο.

Πιστρόφια: Η επιστροφή της νύφης με τον γαμπρό στο πατρικό της σπίτι.

Προγκάω: Διώχνω κάτι με φωνές, τον φοβίζω

Προκάνω: Προφτάνω, προλαβαίνω.

Πούργι: Μεγάλο και φαρδύ καλάθι φρούτων,

------------

Ρεντίκολο: Ρεζίλι, γελοίο.

Ρέντος: Ράντισμα.

Ροβολώ: Κατηφορίζω.

Ρούγα: Η γειτονιά.

Ρουπώνω: Χορταίνω.

---------------

Σάϊσμα: Χοντρό ύφασμα πλεγμένο από μαλλί κατσίκας (η κάπα).

Σακάτου: Εκεί κάτω,

Σαρωματίνα: Χορτάρινη σκούπα.

Σγούφτω: Σκύβω.

Σεργούνι: Η ξεφτίλα.:

Σκαπέτησα: Έφτασα ή έφυγα.

Σκούρκος: Έντομο με κεντρί.

Σούσουρο: Το κουτσομπολιό.

Σπερνά: Κόλυβα,

Συμπράκαλα: Διάφορα είδη οικιακής ή ατομικής χρήσης.

Σφαρδάκλι: Βάτραχος.

Σώγαμπρος: Ο γαμπρός που συγκατοικεί με τους γονείς της νύφης.

------------------

Τα τσέρδωσε: Πέθανε

Τανιέμαι: Σφίγγομαι,

Τεμπεσίρι: Η κιμωλία.

Τέμπλα: Ραβδί μακρύ, ανθεκτικό για τις ελιές.

Τότενες: Τότε

Τσιοκανάω: Χτυπώ σιγά, σιγά.

Τουρνόκολα: Ανάποδα

Τσεμπέρι: Γυναικείο μαντήλι.

Τυλώνω: Χορταίνω φαγητό.

---------------

Φακλάνα: Κακόφημη γυναίκα (πουτάνα).

Φελί: Ένα κομμάτι παστού βακαλάου

Φούφουτος: Ο ανύπαρκτος

Φτενός: Λεπτός.

Φουμέρνω: Καπνίζω, «φουμάρω».

Φούρια: Η σπουδή, η βιασύνη.

-------------

Χαϊρι: Προκοπή

Χαμοκέλα: Σπίτι χαμηλό, χώρος αποθήκης.

Χαμούρι: Το σπάσιμο του ελαιόκαρπου σε πολτό.

Χαντρολέμι: Κολιέ.

Χαβάνι: Σιδερένιο γουδί.

Χορήγι: Ασβέστης.

-----------

Ψαρόκολλα: Ειδική κόλλα επιπλοποιού.

Ψηλαρίδα: Γυναίκα με ψηλά πόδια.

Ψωμώνω: Ωριμάζω, δυναμώνω.

==========

ΠΗΓΕΣ: 1. ΘΥΜΗΤΑΡΙΑ-ΝΙΚΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ-2001 2. ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ

Νόγα και ευλόγα!...γ

Σε δύσκολες εποχές- κρίσιμες στιγμές...
 Δές δές...
Νόγα και ευλόγα....
Βλέπε δες καλά αυτό που βλέπεις...
Νόγα το.
Να το καταλάβεις πολύ καλά με καλή λογική....
Και μετά αποφάσισε και πράξε (αντέδρασε) ανάλογα...
Δηλαδή πράξε αυτό που είναι καλό δίκαιο νόμιμο για τον εαυτό σου και την κοινωνία...
(Αυτά έλεγαν οι αγράμματοι αλλά σοφοί παππούδες)

Σημ: Οι παππούδες ήταν σοφοί?...

Ναι ήταν...

Να γιατί ήταν:

Οι σπουδές στο πανεπιστήμιο είναι τέσσερα χρόνια και στην ιατρική σχολή είναι έξη¨)
Όμως η ζωή των γερόντων των παππούδων είναι αναλόγως εξήντα εβδομήντα ογδόντα χρόνια και βάλε...
Η εμπειρία της ζωής και τα παθήματα της είναι μεγάλη!....
Πόσα πανεπιστήμια κάνει??......

Γιάννης Στ. Βέργος(gortynios.isv)
Περιστέρι 22/09/2026

Στις Δημοκρατίες

 Για ότι τραβάει το κορμί η κεφαλή μας φταίει....
Για τα βάσανα που τραβάνε οι Λαοί ο κόσμος ο Λαός μας η κεφαλή του λαού των λαών στην δημοκρατία φταίει που ο ίδιος ο Λαός ψηφίζει αβίαστα αυτοβούλως τους ανίκανους τους διεφθαρμένους τους μολεμένους και τους στέλνει στα κοινοβούλια να τον εκπροσωπήσουν...
Να αποφασίζουν αυτοί για αυτούς για τους λαούς...
.Για να γίνει κάτι καλό ο λαός δεν πρέπει να εκλέγει βουλευτές για τρίτη βουλευτική θητεία...
Ότι είχε και έχει ο βουλευτής να προσφέρει (ότι κόβει η γκλάβα του το μυαλό του) ο χρόνος φτάνει... Το αξίωμα του βουλευτή είναι το ύψιστο τιμητικό αξίωμα διάκριση εμπιστοσύνης!...
Δεν είναι διάκριση ευκαιρία για πλουτισμό....

Γιάννης Στ. Βέργος (gortynios.isv)
Περιστέρι 19/9/2026

Οικονομική κρίση- κρίση θεσμών

 Υπάρχει οικονομική κρίση.
Αλλά όχι μόνο. 
Υπάρχει αντάμα και η κρίση των θεσμών..
Χειρότερη όλων.... 
Έχουμε βέβαια και όλοι εμείς την ευθύνη μας, έστω από λίγη ο καθένας μας. Αφήσαμε τους άλλους, τους ανίκανους, τους κουτούς και αχρείους, τους μολεμένους, να μας ξεγελάσουν και να μας κουμαντάρουν! Οι άνθρωποι του πνεύματος, του ήθους, της αρετής, οι σοφοί, οι νομπελίστες, οι φιλόσοφοι, ανήσυχοι παρατηρούν και παραμένουν όμως αδρανείς. Αυτοί που στην ανάγκη, στις κρίσεις πρέπει να μπαίνουνε μπροστά και από αυτούς που οι λαοί περιμένουν, το κάτι τις, μένουν πίσω!... Από την άλλη πλευρά οι λαοί με καρτερικότητα περιμένουν...Μέχρι πότε;..

Γιάννης Στ Βέργος (gortynios.isv) Περιστέρι 9/9/2026

Απειλές -φοβέρες,,,,

  Απειλές.. απειλές Ακούμε τώρα πολλές τέτοιες... Έγιναν γίνονται και θα γίνονται Και για την ένδοξη την Πατρίδα μας... Την αιματοποτισμένη!... Αλλά... Αλλά... Ο Λαός που σύσσωμος αγωνίζεται, αποφασισμένος να πεθάνει, για την ανεξαρτησία του , την Λευθεριά του, την προκοπή του (και οι πλούσιοι δεν γίνονται φυγάδες-πρόσφυγες για την καλοπέραση τους, και να καιροφυλακτούν, να περιμένουν την θυσία του φτωχού Λαού να ξεκαθαρίσει την κατάσταση για να επιστρέψουν αυτοί τον εναπομείναντα Λαό να κυβερνήσουν), ποτέ δεν υποδουλώνεται!....

Γιάννης Στ Βέργος (gortynios isv) Περιστέρι 08/09/2026

Ευχαριστήριο

 
Ευχαριστήριο στον Θεό στις υπέρτερες Θείες δυνάμεις και στους ανθρώπους... Τώρα30/ 8/2026 είμαι 43 χρονών βαδίζω τα 84.... Όσες ημέρες ζήσω θα είναι χάρισμα.... Όλους τους φίλους τους πιστούς, τους συναδέλφους τους πολλούς, τους συγγενείς, τα παιδιά μου, την εγγονή μου, τα αδέρφια, τα ξαδέρφια, τα ανίψια μου όλους τους ευχαριστώ, για τις πολλές, καλές, ευχές τους.... Εγώ έφτασα τώρα τα ογδόντα ένα (81) χρόνια.... Στην ζωή πέρασα και χαρές και λύπες... Ένιωσα όλα τα συναισθήματα... Είμαι ευχαριστημένος!... Εάν στο διάβα μου, έχω στεναχωρήσει, ή βλάψει άνθρωπο, ζητώ συγνώμη και εάν μπορώ να επανορθώσω... Όμως ευχαριστώ τον Θεό, τις υπέρτατες Θείες Δυνάμεις, που μέχρι τώρα έχω τα λογικά μου!... Ένα όμως δεν θέλω... Δεν θέλω ούτε μιας ημέρας ζωής στο μίζερο, σιχαμερό κρεββάτι... Γιάννης Στ Βέργος(gortynios.isv) Περιστέρι 30/8/2926

Το δίδαγμα...

 Σαφές δίδαγμα: Όταν είναι αχαμνός ο κυνηγός, τον μαρκαλάει το ελάφι!!!.... Αυτό συμβαίνει παντού και πάντα στην ζωή σε όλες τις περιπτώσεις... Ακόμα, ακόμα και ο λαγός στην πομπή της αλεπούς έλεγε: Για χάρη [από τον φόβο] του αετού, μαρκάλα με και εσύ χελώνα... Γιάννης Στ Βέργος (gortynios.isv) Περιστέρι 30/07/2026

Ελλήνων διάκρισης

 οι Ελληνες διαιρούνται εις τρεις κατηγορίας: α) Εις συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντας κοχλιάριον να βυθίζωσιν εις την χύτραν του προϋπολογισμού. β) Εις αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον και ζητούντας εν παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον. γ) Εις εργαζομένους, ήτοι ούτε έχοντας κοχλιάριον ούτε ζητούντας, αλλ’ επιφορισμένους να γεμίζωσι την χύτραν διά του ιδρώτος των». Εμανουήλ Ροϊδης

Γιάννης Στ. Βέργος (gortynios.isv) Περιστέρι 30/06/2026

Ανδρέας Παπανδρέου (Πρωθυπουργός)

 Ανδρέας Παπανδρέου: 5 Φεβρουαρίου 1919-23 Ιουνίου 1996.

Tριάντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου. Τριάντα χρόνια χωρίς τον άνθρωπο που άλλαξε την πορεία της Μεταπολιτευτικής Ελλάδας, αλλά και τριάντα χρόνια κατά τα οποία το όνομά του εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Γιατί ο Ανδρέας δεν υπήρξε απλώς ένας πρωθυπουργός. Υπήρξε πολιτικό και κοινωνικό φαινόμενο. Υπήρξε η φωνή εκατομμυρίων πολιτών που μέχρι τότε αισθάνονταν αόρατοι από το κράτος και αποκλεισμένοι από τα κέντρα λήψης αποφάσεων.

O Ανδρέας ήταν…Ο άνθρωπος της Αλλαγής...

«Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία - Κοινωνική Απελευθέρωση-Δημοκρατικές Διαδικασίες»....Αυτός ήταν ο Ανδρέας.

Ήταν πάντοτε μπροστά στις κρίσεις, αναλάμβανε ευθύνες, τις αντιμετώπιζε και, όπου ήταν αναγκαίο πρωταγωνιστούσε στην Εθνική Συνεννόηση....

1. Ήταν εκείνος που σε συνεννόηση με τον Καραμανλή είπε το «βυθίσατε το Χόρα».

2. Ήταν εκείνος που αντιμετώπισε την κρίση στο Αιγαίο το 1987.

3. Ήταν εκείνος που επέβαλε τα Μ.Ο.Π (Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα) που εξελίχτηκαν σε προγράμματα συνοχής και αναπτυξιακά πακέτα.

4. Ήταν εκείνος που είπε ότι, «ή θα πρέπει να φάμε το χρέος ή το χρέος θα φάει την χώρα» και εφάρμοσε πάντα ριζικές πολιτικές κατά του χρέους.

5.Ήταν εκείνος που μίλησε το 1992 για κίνδυνο Γερμανικής Ευρώπης, ήταν εκείνος που μιλώντας για το Μάαστριχτ επεσήμανε τους σχετικούς κίνδυνους και δήλωσε ότι το ΠΑΣΟΚ επιφυλάσσεται για το περιεχόμενο της συνθήκης, υπερψηφίζει όμως ως απόφαση, γιατί έχει να κάνει με την Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

6.Ήταν εκείνος που είπε το «MEA CULPA», που κανένας πολιτικός αρχηγός δεν έχει πει μέχρι σήμερα.

7.Ήταν εκείνος που κρατούσε ψηλά το κύρος της χώρας, υπερασπιζόμενος παντού τα συμφέροντα της, κρατώντας την ισχυρή και σεβαστή, αναλαμβάνοντας συνεχώς πρωτοβουλίες σε όλα τα επίπεδα και μέσα και έξω.

8.Ήταν εκείνος που οδήγησε στον θεσμικό εκδημοκρατισμό της χώρας, στην ισότητα, στο οικογενειακό δίκαιο, στο σύνταγμα, στην αυτοδιοίκηση, στην εθνική συμφιλίωση, στον συνδικαλισμό.

9.Ήταν εκείνος που έβγαλε στο προσκήνιο τη μισή, την κρυπτόμενη και διωκόμενη κοινωνία.

10.Ήταν εκείνος και το ΠΑΣΟΚ που το 1989 και το 2004 παρέδιδαν μια ισχυρή Ελλάδα, μια Ελλάδα που σήμερα ταλαιπωρείται και οι υπεύθυνοι, «Πολιτικά Μοιραίοι» σιωπούν πολιτικά κρυπτόμενοι.

11.Είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο μόνος πολιτικός ηγέτης που δεν αυτοαγιογραφήθηκε και άφησε την ιστορία να τον καταγράψει και να τον κρίνει. https://www.efsyn.gr/.../trianta-hronia-meta-giati-

Το παράπονο

 

Σοφά. Παραπονεμένα λόγια 
-Αρραβωνιάστηκα δεν χάρηκες...
-Παντρεύτηκα σε κάλεσα δεν ήρθες…
-Αρρώστησα δεν σε είδα…
-Πεθαίνω δεν με βλέπεις…
-Τι να σε κάνω πιά, για συγγενή, για αδελφό, για ξάδερφο, για φίλο, για κουμπάρο;;;…
-Τι σε θέλω;;…
(Αυτά έλεγε στα βαθιά γεράματα της 97 χρονών με παράπονο η γιαγιά η Σταύραινα Βέργου)

Γιάννης Στ Βέργος(gortynioas.isv)
Περιστέρι 11/06 /2026

Αποσμητικά σπιτιού

 

Βήματα για τη δημιουργία του μείγματος

1. Ξεκινήστε ρίχνοντας 1/4 φλιτζάνι μαλακτικό στο μπουκάλι ψεκασμού.
2. Προσθέστε 2 κουταλιές της σούπας μαγειρική σόδα στο μπουκάλι. Η μαγειρική σόδα είναι εξαιρετική για την εξουδετέρωση των οσμών και την ενίσχυση της συνολικής μυρωδιάς.
3. Γεμίστε το υπόλοιπο μπουκάλι με ζεστό νερό. Αυτό βοηθά να αναμειχθούν τα πάντα καλά και διασφαλίζει ότι το διάλυμα ψεκάζεται εύκολα.
4. Ανακινήστε το μπουκάλι δυνατά για να βεβαιωθείτε ότι όλα τα συστατικά έχουν αναμιχθεί καλά

Τα σύλληπτρα

 Τις δεκαετίες μέχρι την δεκαετία του 1960 τα χωριά των επαρχιών της Χώρας ήταν γεμάτα από ζωή.
Άνθρωποι πολλοί, γέροι, νέοι και παιδιά! Οικόσιτα ζώα, όλα των ειδών, άλογα, μουλάρι, και γαϊδούρια για τις αγροτικές εργασίες. Κότες, κατσίκες, κουνέλια και γουρούνια για την οικιακή οικονομία....
Η οικονομία της Χώρας ήταν γεωργοκτηνοτροφική..
Τα παραγόμενα προϊόντα  (σιτηρά )ήταν λιγοστά δεν έφταναν να θρέψουν τους κατοίκους όλο τον χρόνο διότι η καλλιέργεια γινόταν με το αλέτρι που το έσερναν τα μουλάρια και τα βόδια!
Στις άγονες κακοτράχαλες. περιοχές πολύ δουλειά έκανε ο κασμάς και η αξιοσύνη της αγρότισσας γυναίκας!...
Που αυτή ήταν συγχρόνως νοικοκυρά, γυναίκα, μάνα, και καλύτερη εργάτρια!   Ήταν άριστη οργανώτρια της οικιακής οικογενειακής οικονομίας. Ήταν προκομμένες, όλα τα πρόφθαναν!..
Τότε αυτές οι αγρότισσες γυναίκες νιές και γριές  δεν  άφηνε ούτε σπιθαμή Γης να μη την σκάψει με τον κασμά, να μη την ποτίσει με τον τίμιο ιδρώτα της, να μη της χαϊδέψει με τα ροζιασμένα χέρια της , της Γης τα σωθικά της, για της δώσει  αυτή απλόχερα τα προφαντά της!....
Αλλά η Γη ήταν και αυτή φτωχή και έδινε από τα προφαντά της από λίγα -λίγα...
Τότε όλοι, νέοι, γέροι και παιδιά προστάτευαν αγαπάγανε την Φύση...Την μάνα Γη!... Και περισσότερο από όλα την προστάτευαν από φωτιά...
Οι γέροι έλεγαν:
-Η Θεομηνία, η βροχή, η πλημμύρα παίρνει πολλά (κάνει μεγάλη καταστροφή) αλλά όμως και κάτι αφήνει πίσω της...
Η φωτιά δεν αφήνει τίποτα... Μόνο μπούρπερη και στάχτη...
Τότε οι τοπικές κοινωνίες ήταν καλύτερα οργανωμένες και προστάτευαν την Φύση και την ατομική περιουσία των μελών της κοινωνίας... Ήταν ο χωροφύλακας, και αγροφύλακας!
Αυτοί ήταν αεικίνητοι τους απαντούσες παντού. Ήταν το άγρυπνο μάτι του νόμου, της τάξης και της ευταξίας!...
Κατά περιόδους  τον αγροφύλακα επικουρούσε στο έργο του στην φύλαξη των καλλιεργειών οι  πρόσθετοι εποχιακοί άμισθοι αγροφύλακες που τους όριζαν οι κάτοικοι του χωριού. Η αμοιβή τους ήταν το συνοίκι  και τα σύλληπτρα ή σύλυτρα...
(Συνοίκι είναι η ποσότητα σε είδος που μαζευόταν από τους κατοίκους του συνοικισμού ως αμοιβή του παππά, του αγροφύλακα τότε που το κράτος δεν τους έδινε μισθό. )
 Τότε, την περίοδο αυτή, αν γινότανε παρανομία ο χωροφύλακας αμέσως σε συλλάμβανε και σου έκοβε πρόστιμο ή σε οδηγούσε στον Κατή και από τον Κατή δεν την γλύτωνες...
 Και η ποινή ήταν ποινή.... Δεν ήταν το παίξε- γέλασε να γελάμε την κοινωνία... 
Ο αγροφύλακας  και οι πρόσθετοι αγροφύλακες ήταν αρμόδιοι για την φύλαξη των αγρών από κλοπές και ζημιές από τα ζώα, συνήθως τα αιγοπρόβατα...
Όταν έπιαναν κλέφτη να κλέβει φρούτα τον υποχρέωναν σε αποζημίωση προς τον νοικοκύρη και ανάλογη αμοιβή στον αγροφύλακα για την σύλληψή του ...
Όταν έπιναν κατσίκα ή ζωντανό να είναι σε ξένο κτήμα την το έδεναν και την το πήγαιναν στην αυλή τους, την έδιναν στον ιδιοκτήτη εφόσον του έδινε τα ανάλογα σύλληπτρα(χρήματα ή είδος) Αγροφύλακες κατά  περιόδους από όσους θυμάμαι στο χωριό μας Σέρβου Γορτυνία ήταν οι: Αθανάσιος Σχίζας (Γκουστάς) Βασίλης Βέργος, Ιωάννης Μπόρας (Μπορόγγιανης) Βασίλης Μαραγκός (Τσούρης) Ιωάννης Αθ. Τρουπής (Καρκινόγιαννης)
Όλοι τους έκαναν το καθήκον του με συνέπεια και αυστηρότητα...  Και έλεγαν τότε:
{Ο φόβος φυλάει τα έρημα...}
Και πράματι από τον φόβο του χωροφύλακα και του αγροφύλακα δεν γινότανε πολύ κλεψιά πολύ ζημιά και μεγάλη παρανομία..
Τώρα έχουν αλλάξει οι συνθήκες ζωής
Η αστυφιλία  η εσωτερική, η εξωτερική μετανάστευση και αδιαφορία των Ηγετών για την επαρχία ήταν και είναι αιτία εγκατάλειψης της και σχεδόν  ερήμωσή της....
Χωριά με δέκα, δώδεκα γέρους κατοίκους, χωρίς το παιδικό το κλάμα, χωρίς παιδικές φωνές και αντάρα...
Σπίτια οι αυλόπορτες αραχνιασμένες       
Το σχολείο κλειστό, το καμπαναριό της εκκλησιάς βουβό, και το ρολόγι του σταματημένο, χωρίς παιδιά, παππά και δάσκαλο....
Η Γη ακαλλιέργητη, έχει οργιάσει η άγρια βλάστηση χωρίς επίβλεψη και προστασία από απροσδόκητη  πυρκαγιά αδιάφορων απρόσεκτων ανθρώπων...
Φωτιές πυρκαγιές δεν ανάβουν από μόνες τους αν δεν τις βάλει το ανθρώπινο το χέρι ή είναι από απροσεξία ανθρώπων και επίτηδες για να εξυπηρετήσουν ίδια οικονομικά συμφέροντα (οικοπεδοποίηση) ή για σαμποτάζ αποδιοργάνωση της Χώρας και ακριβού εφοδιασμού αντιπυρικής προστασίας και κατάσβεση των με αεροπλάνα, ελικόπτερα κλπ....
Η πολιτεία αδρανεί, οι δήμοι και η περιφέρειες αδιαφορούν,  τοπικοί παράγοντες δήμαρχοι αμελούν...
Το μόνο που κάνουν επιρρίπτουν τις ευθύνες στους νομοταγείς πολίτες και τους επιβάλλουν δυσβάστακτους  φόρους....Χωρίς να προστατεύουν την Φύση...
Αδιαφορία παντού και όταν συμβεί το κακό τότε όλοι αντάμα κάνουν (για την τηλεθέαση) πως ενδιαφέρονται και  λυπούνται...
Όλοι τους κλαίνε με κορκοδείλια δάκρυα...
Και για να μη πει κάποιος πως αδικώ τους κατά καθήκον αρμόδιους Φορείς  για την προστασία της Φύσης και του δάσους από τον κίνδυνο πυρκαγιάς αναφέρω αυτά που βλέπω στα δελτία των ειδήσεων στις τηλεοράσεις, δεν γνωρίζω αν όλα είναι σωστά...
Βλέπω στα λίγα δάση, πάρκα, ελεύθερους χώρου; στους γύρο των αστικών περιοχών να έχουν γίνει σκουπιδότοπος, που κάθε αδιάφορος  εγκληματεί κατά της Φύσης και της κοινωνίας...
Στην πολιτεία δεν είναι το καθήκον η προστασία της Φύσης και του κοινωνικού συνόλου;..
Οι νομοταγείς πολίτες καταβάλλουν τους φόρους, για προστασία από τους παράνομους από τους εγκληματίες...
Και στην περίπτωση που αποθέτουν όποιοι, οτιδήποτε στο δάσος στην Φύση είναι εύκολο να εξαλείψει η Πολιτεία αυτό το φαινόμενο με τον εξής τρόπο:
Όπως ακριβώς έκαναν οι αγράμματοι σοφοί παππούδες μας τότε που: {Ο φόβος φυλάει τα έρημα!...}
Με τα σύλληπτρα... με τα σύλληπτρα!...
Ακριβώς όπως τότε με τα σύλληπτρα!...
Η πολιτεία ας νομοθετήσει, για να ανασάνει η Φύση!...

Γιάννης Στ Βέργος (gortynios.isv) 
Περιστέρι 08/06/2026 

         

Συμβουλές για οικογένεια

  Ή νωρίς νωρίς παντρέψου ή νωρίς ,νωρίς καλογερέψου... 
Έτσι λέει και αυτά παραγγέλνει ή λαϊκή σοφία η παροιμία.....
Οι παππούδες και οι γιαγιές τα προηγούμενα χρόνια συμβούλευαν τους νέους και  τις νέες και τους έλεγαν: Διάλεξε γιέ μου, νέε  μου, νέα κόρη και βάλτην στο πλευρό σου μέχρι των εικοσιτρίων  είκοσι τεσσαρα βία είκοσι πέντε χρόνων.... 
Από εκεί και μετά μη την κοιτάς καθόλου...
Έχει βγάλει μαλλιά στα μάγουλα....
Άς τηνε  να βράζει κουκιά...(πλατοκούκια) και να ρίξει και  μουριόφυλλα....
Και τις νέες κοπελιές συμβούλευαν να διαλέξουν για άντρα τους νέον λιγότερο μέχρι τα τριάντα του,, βία τριάντα τρία του χρόνια... Να είναι μάστορας καλός να μην είναι σουρακλαμές χαραμοφάης ...
Του μάστορα η γυναίκα και τα παιδιά το πολύ μέχρι το μεσημέρι πεινάνε...
Το απόγευμα θα έρθει το μεροκάματο θα φάνε...
Σε όλους συμβούλευαν στον έρωτα να είναι  πειθαρχημένοι γιατί αυτός δεν έχει μάτια δεν βλέπει ... Θαμπώνει και τυφλώνει....
Ανοίχτε τα ματάκια σας μη τα έχετε κούπα,, να τα έχετε όχι τέσσερα αλλά δέκα τέσσερα και να βρείτε από γονείς γόνατα και από την γυναίκα  προίκα.... (γόνατα = δύναμη οικονομική και ηθική)

Γιάννης Στ Βέργος (gorynios.isv)
Περιστέρι 03/06/2026 

29 Μαϊου 1953 Άλωση της Πόλης

Τραγούδια για την άλωση της Πόλης

1. Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς

Έστειλα δυο πουλιά στην κόκκινη μηλιά

Που λένε τα γραμμένα

Τo 'να σκοτώθηκε τ' άλλο λαβώθηκε

Δε γύρισε κανένα

Για τον μαρμαρωμένο βασιλιά

Ούτε φωνή ούτε λαλιά

Τον τραγουδάει όμως στα παιδιά

Σαν παραμύθι η γιαγιά

Έστειλα δυο πουλιά στην κόκκινη μηλιά

Δυο πετροχελιδόνια

Μα κει εμείνανε κι όνειρο γίνανε

Και δακρυσμένα χρόνια

Για τον μαρμαρωμένο βασιλιά

Ούτε φωνή ούτε λαλιά

Τον τραγουδάει όμως στα παιδιά

Σαν παραμύθι η γιαγιά

2. Πήραν την Πόλη

Πήραν την Πόλη, πήρανε, μωρέ πήραν τη Σαλονίκη

πήραν κι την- πήραν κι την Aγιά Σοφιά.

Πήραν κι την Αγιά Σοφιά, το μέγα μαναστήρι,

μι τιτρακόσια σήμαντρα, μ’ ιξήντα δυο καμπάνις

πάσα καμπάνα κι παπάς, πάσα παπάς κι διάκος.

Nα κι η κυρά η Παναγιά, στην πόρτα πάει και στάθη

και στους μαστόρους έλεγε και στους μαστόρους λέει.

Mαστόροι μη δουλεύετε, μη χάνετε τον κόπο

κι εδώ ’κκλησιά δε γίνεται κι μέγα μαναστήρι•

θα γίνει τούρκικο τζαμί να προσκυνούν οι κλέφτις

να προσκυνάει Aλή πασάς με τους σκλάβους δεμένους.

3. Σημαίνει ο Θεός

Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γη

σημαίνουν τα ουράνια

σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά

το μέγα μαναστήρι

Ψέλνει διξιά η βασιλιάς

ζιρβά η Πατριάρχης

Φωνή ακούστη εξ ουρανού

κι απ’ αρχαγγέλου στόμα

Πάψιτι το χερουβικό

και τα άξιόν εστί μας

γιατί είναι θέλημα Θεού

η Πόλη να τουρκέψει...

4. Ήλιε που βγαίνεις το πρωί

― «Ήλιε που βγαίνεις το πρωί και βράδυ βασιλεύεις

όλο τον κόσμο γκεζεράς, τη γη την οικουμένη,

για πες μας τι είδες σήμερα κι είσαι σκοτεινιασμένος;»

― «Τι να σας πω, μωρέ παιδιά, τι να σας μολοήσω;

Επήρ' ο Τούρκος τη Σοφιά, το Μέγα Μαναστήρι,

με τετρακόσια σήμαντρα κι δικουχτώ καμπάνες.

Τα χούγια

 Τα παλαιότερα χρόνια οι παππούδες ήταν άνθρωποι αγράμματοι, αραιά και που μερικοί ήξεραν λίγα γράμματα...Ολίγη γραφή και ανάγνωση!..
.Όμως τα παθήματα της ζωής, τους έκαναν πάνσοφους!...
Τα παθήματά τους αυτά,  άλλα τα έκαναν τραγούδια και άλλα φιλοσοφήματα, που σώθηκαν από στόμα, σε στόμα, μέχρι σήμερα... Ένα τέτοιο φιλοσόφημα έλεγε και συμβούλευε και ο  αείμνηστος γέρο Διαμαντής ο Βέργος ,  που εγώ το έχω ακούσει και από τον πατέρα μου...
Σήμερα το θυμήθηκα και θέλησα να το γράψω...
Ίσως να είναι τώρα αναχρονιστικό - παρωχημένο...
Τότε είχε την σημασία του και έστελνε με τον τρόπο του μηνύματα!...
Έλεγε ο παππούς:
 -{Ανάθεμά στον όποιος παντρεύεται χήρα γυναίκα και αγοράζει στρωμένο μουλάρι (άλογο) ... Τα χούγια της,-τα χούγια του, δεν τα ξεχνάει.... Και άλλα πολλά σου βγάζει...}

 Γιάννης Στ Βέγος (gortynios.isv)
Περιστέρι 30/05/2026΄
Λεξιλόγιο:
-Χούγια. Είναι οι κακές συνήθειες οι οποίες δεν ξεχνιόνται και δεν τις διώχνει ο άνθρωπος
Η λαϊκή σοφία λέει:
Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούγι...  
- Στρωμένο μουλάρι - άλογο
Είναι το μουλάρι- το άλογο-το γαϊδούρι που του έχουνε βάλει σαμάρι - σέλα και έχει αποκτήσει τις όποιες συνήθειες (χούγια) 

Η αλήθεια!..

 Σκρίπτα μάνεντ

14 ώρ. ·

Το 2024, τέτοια μέρα, πέθανε ο άλλοτε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιώργος Προβόπουλος. Που, ως και τον θάνατό του, επέμενε πως εκείνο το κομβικό, και ιστορικό ως αποδείχθηκε, καλοκαίρι του 2009 είχε ενημερώσει (και επίσημα αλλά και ανεπίσημα) την κυβέρνηση Καραμανλή για έλλειμμα «κοντά στο 9%».

Ο Κώστας Καραμανλής κατάλαβε τι ερχόταν και προβληματίστηκε. Μετά το 15αύγουστο ο Γιώργος Σουφλιάς τον έπεισε να πάει τελικά άμεσα σε πρόωρες διότι, σύμφωνα με μαρτυρίες τρίτων, είπε στον τότε πρωθυπουργό ότι «δεν σώνεται το πράμα, πρόεδρε, πάμε να φύγουμε». Τι γνώριζε; Ή, μάλλον, τι του είχε εκμυστηρευτεί ο Προβόπουλος;

Η ΝΔ όντως έχασε την εξουσία μετά από πέντε χρόνια και στην πρωθυπουργία επέστρεψε το ΠΑΣΟΚ. Ένα μήνα μετά όμως, Οκτώβριος 2009 πια, το έλλειμμα, όπως ειπώθηκε στο Ecofin, ήταν στο 12,5% —από 6% που το υπολόγιζε η κυβέρνηση Καραμανλή (έναντι του 9% του Προβόπουλου).

Τελικά, το 2010 αναθεωρήθηκε (αφού η Ευρώπη… ήδη έβραζε με την Ελλάδα) στο… 15,4%. Ενας απίστευτος αριθμός.

Και μετά ήρθαν η χρεοκοπία, το Καστελόριζο, τα μνημόνια, η κωλοτούμπα Σαμαρά και ο Τσίπρας.

Ο ιστορικός του, όχι και πολύ μακρινού, μέλλοντος θα δώσει φως στο τούνελ. Έλεγε αλήθεια ο Προβόπουλος ότι «τους τα είχα πει;». Κι αν ναι, σε ποιους;

Όχι πως δεν μπορούμε να καταλάβουμε…

Διότι και τα τρία μνημόνια έχουν υπεύθυνο, τον μόνο που κανείς δεν αγγίζει.

Πώς το είπε πρόσφατα ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ; «Ήταν λάθος μου τότε που δεν έθεσα την κυβέρνηση Καραμανλή ενώπιον των ευθυνών της, επειδή αφελώς την πίστεψα».