Έξυπνος άνθρωπος

 

Ντοπιολαλιά

 Αβανιά: Ζημιά, βλάβη

Αγγορτσιά: Η αγραπιδιά

Αγλέουρας: Ο λάρυγγας

Ακούτραφος: Το πίσω μέρος του κεφαλιού

Αμελέτητα: Τα γεννητικά όργανα των σφαγίων

Ανακλανιέμαι: τεντώνoμαι

Αναχρικά: Τα μαγειρικά σκεύη

Απιστομώ: Γυρίζω ανάποδα

Αποκορωμένος: καταραμένος

Απόρριξε: απέβαλλε

Αρουλιέμαι: Φωνάζω δυνατά

Αφόρμησα: μολύνθηκα

----------------

Βαγένι: Το κρασοβάρελο

Βαρικό: Το έδαφος που κρατάει νερό

Βερεσιγέ: Χωρίς πληρωμή

Βίκα: Μικρό δοχείο νερού

Βουή σας μαύρη: Θα σας βρει μεγάλο κακό

Βρακοζώνι: Ανδρικό εσώρουχο με πόδια

-----------------

Γανώνω: Κασσιτερώνω χάλκινα σκεύη

Γερούτσος: Γεροντοπαλλήκαρο.

Γιάτρα: Κοίτα ( για τήρα)

Γιούκος: Κλινοσκεπάσματα με τα προικιά του κοριτσιού

Γκαβαλίνα: Η κοπριά των ζώων.

Γκάνιαξα: Κοράκιασα, δίψασα

Γλαρώνω: Νυστάζω

Γούπατο: η περιοχή που είναι χαμηλή (γούβα)

--------------

Δανεικαριά: Ομάδα ατόμων για να κάνουν από κοινού εργασίες

Δικόνες μου: Ο δικός μου

Δικριάνι: Ξύλινο γεωργικό εργαλείο

Δραγάτης: Ο φύλακας των αμπελιών

Δραπέτσι: Πολύ ξυνό (Το πορτοκάλι είναι δραπέτσι)

----------------

.

Έκα: Κάνε πιο πέρα

Εφτούνα: Αυτά εκεί

--------------

Ζαγάρι: Το κηνυγόσκυλο

Ζαλιά: Το φορτίο που μετέφερε η αγρότισσα στην πλάτη της

Ζεμπερέκι: Πετούγια πόρτας

Ζουλάπι: Άγριο ζώο

Ζουρλαίνεις: Τρελαίνεις

------------------

Θημωνιά: Σωρός δεματιών από καλαμιές και στάχυα.

Θρεφτάρι: Το παχύ χοιρινό.

---------------

Καγιανάς: Χοιρινό παστό τηγανισμένο με αυγά, ντομάτα και τυρί

Κακάβι: το καζάνι που ζέσταιναν το νερό για να πλύνουν.

Καλαμοβύζα: Η γίδα ή η προβατίνα που έχει μακρουλό μαστό.

Καλικούτσα: παίρνω κάποιον στην πλάτη.

Καρλαύτης: αυτός που έχει μεγάλα και πεταχτά αυτιά.

Καρούτζος: Η καρωτίδα τοι χοιρινού, μεζές στα κάρβουνα.

Κατσούλα: Η γάτα.

Κλιτσινάρα: Το πίσω μέρος του γόνατου, η κλείδωση.

Κορακιάζω: Διψώ πολύ.

Κόταγα: Τολμούσα.

Κούρνια: Η κατοικία των πουλερικών

Κουτσουμπέλι: Πιτσιρίκι.

Κωλοφωτιά: Πυγολαμπίδα.

-------------------

Λαγκεύει: Παίζει το μάτι μου, πετιέται.

Λάκκος: Αργαλειός.

Λινός: Το πατητήρι των σταφυλιών.

Λιοκόκκι: Πυρήνας από επεξεργασία της ελιάς στο ελαιοτριβείο

Λόρδα: Η πείνα.

Λούρα: Η βέργα του δάσκαλου, το κλαρί.

-----------

Μαθές: Λοιπόν.

Μάκινα: Μηχανή κοσκινίσματος στεγνωμένης σταφίδας

Μελιγκόνια: Τα μυρμήγκια.

Μουστρίθηκες: Πασαλείφθηκες στο πρόσωπο.

Μπαντανία: Μάλλινο και χοντρό κλινοσκέπασμα.

Μπεσίκι: Ξύλινη κούνια μωρού.

Μπουγέλος: κουβάς

Μπορμπόλια: Όταν παίρνουμε κάποιον στους ώμους μας.

Μπουρλιάζω: Αρμαθιάζω, περνώ την κλωστή στη βελόνα.

--------------------

Ναχρικά: Κατσαρολικά

Νιτερέσιο: Το συμφέρον.

Νομάτοι: Άτομα. Ομάδα ανθρώπων.

Ντόνω: Ξεμουδιάζω.

Ντορβάς: Ταγάρι

Ντράβαλα: Μεγάλη φασαρία.

----------------

Ξάϊ:Το δικαίωμα 10% που έπαιρνε ο μυλωνάς για το άλεσμα.

Ξείκλωτος: Ατιμέλητος

Ξεκουτιαίνω: Δεν λειτουργεί ‘όπως πρέπει το μυαλό.

Ξεκοτσαλίζω: Βγάζω τα κότσαλα.

Ξεσπίνισμα: Η αφαίρεση του σπόρου του καλαμποκιού.

------------------

Παπάρα: Αρκετό ψωμί μέσα σε γάλα.

Πατσιαβούρα: Πανί βρώμικο, αλλά και βρισιά.

Πετσάφι: Μικρό πανί κουζίνας.

Πίγκωσα: Βούλωσε η μύτη μου.

Πιλάλα: Το τρέξιμο.

Πιστρόφια: Η επιστροφή της νύφης με τον γαμπρό στο πατρικό της σπίτι.

Προγκάω: Διώχνω κάτι με φωνές, τον φοβίζω

Προκάνω: Προφτάνω, προλαβαίνω.

Πούργι: Μεγάλο και φαρδύ καλάθι φρούτων,

------------

Ρεντίκολο: Ρεζίλι, γελοίο.

Ρέντος: Ράντισμα.

Ροβολώ: Κατηφορίζω.

Ρούγα: Η γειτονιά.

Ρουπώνω: Χορταίνω.

---------------

Σάϊσμα: Χοντρό ύφασμα πλεγμένο από μαλλί κατσίκας (η κάπα).

Σακάτου: Εκεί κάτω,

Σαρωματίνα: Χορτάρινη σκούπα.

Σγούφτω: Σκύβω.

Σεργούνι: Η ξεφτίλα.:

Σκαπέτησα: Έφτασα ή έφυγα.

Σκούρκος: Έντομο με κεντρί.

Σούσουρο: Το κουτσομπολιό.

Σπερνά: Κόλυβα,

Συμπράκαλα: Διάφορα είδη οικιακής ή ατομικής χρήσης.

Σφαρδάκλι: Βάτραχος.

Σώγαμπρος: Ο γαμπρός που συγκατοικεί με τους γονείς της νύφης.

------------------

Τα τσέρδωσε: Πέθανε

Τανιέμαι: Σφίγγομαι,

Τεμπεσίρι: Η κιμωλία.

Τέμπλα: Ραβδί μακρύ, ανθεκτικό για τις ελιές.

Τότενες: Τότε

Τσιοκανάω: Χτυπώ σιγά, σιγά.

Τουρνόκολα: Ανάποδα

Τσεμπέρι: Γυναικείο μαντήλι.

Τυλώνω: Χορταίνω φαγητό.

---------------

Φακλάνα: Κακόφημη γυναίκα (πουτάνα).

Φελί: Ένα κομμάτι παστού βακαλάου

Φούφουτος: Ο ανύπαρκτος

Φτενός: Λεπτός.

Φουμέρνω: Καπνίζω, «φουμάρω».

Φούρια: Η σπουδή, η βιασύνη.

-------------

Χαϊρι: Προκοπή

Χαμοκέλα: Σπίτι χαμηλό, χώρος αποθήκης.

Χαμούρι: Το σπάσιμο του ελαιόκαρπου σε πολτό.

Χαντρολέμι: Κολιέ.

Χαβάνι: Σιδερένιο γουδί.

Χορήγι: Ασβέστης.

-----------

Ψαρόκολλα: Ειδική κόλλα επιπλοποιού.

Ψηλαρίδα: Γυναίκα με ψηλά πόδια.

Ψωμώνω: Ωριμάζω, δυναμώνω.

==========

ΠΗΓΕΣ: 1. ΘΥΜΗΤΑΡΙΑ-ΝΙΚΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ-2001 2. ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ

Νόγα και ευλόγα!...γ

Σε δύσκολες εποχές- κρίσιμες στιγμές...
 Δές δές...
Νόγα και ευλόγα....
Βλέπε δες καλά αυτό που βλέπεις...
Νόγα το.
Να το καταλάβεις πολύ καλά με καλή λογική....
Και μετά αποφάσισε και πράξε (αντέδρασε) ανάλογα...
Δηλαδή πράξε αυτό που είναι καλό δίκαιο νόμιμο για τον εαυτό σου και την κοινωνία...
(Αυτά έλεγαν οι αγράμματοι αλλά σοφοί παππούδες)

Σημ: Οι παππούδες ήταν σοφοί?...

Ναι ήταν...

Να γιατί ήταν:

Οι σπουδές στο πανεπιστήμιο είναι τέσσερα χρόνια και στην ιατρική σχολή είναι έξη¨)
Όμως η ζωή των γερόντων των παππούδων είναι αναλόγως εξήντα εβδομήντα ογδόντα χρόνια και βάλε...
Η εμπειρία της ζωής και τα παθήματα της είναι μεγάλη!....
Πόσα πανεπιστήμια κάνει??......

Γιάννης Στ. Βέργος(gortynios.isv)
Περιστέρι 22/09/2026

Στις Δημοκρατίες

 Για ότι τραβάει το κορμί η κεφαλή μας φταίει....
Για τα βάσανα που τραβάνε οι Λαοί ο κόσμος ο Λαός μας η κεφαλή του λαού των λαών στην δημοκρατία φταίει που ο ίδιος ο Λαός ψηφίζει αβίαστα αυτοβούλως τους ανίκανους τους διεφθαρμένους τους μολεμένους και τους στέλνει στα κοινοβούλια να τον εκπροσωπήσουν...
Να αποφασίζουν αυτοί για αυτούς για τους λαούς...
.Για να γίνει κάτι καλό ο λαός δεν πρέπει να εκλέγει βουλευτές για τρίτη βουλευτική θητεία...
Ότι είχε και έχει ο βουλευτής να προσφέρει (ότι κόβει η γκλάβα του το μυαλό του) ο χρόνος φτάνει... Το αξίωμα του βουλευτή είναι το ύψιστο τιμητικό αξίωμα διάκριση εμπιστοσύνης!...
Δεν είναι διάκριση ευκαιρία για πλουτισμό....

Γιάννης Στ. Βέργος (gortynios.isv)
Περιστέρι 19/9/2026

Οικονομική κρίση- κρίση θεσμών

 Υπάρχει οικονομική κρίση.
Αλλά όχι μόνο. 
Υπάρχει αντάμα και η κρίση των θεσμών..
Χειρότερη όλων.... 
Έχουμε βέβαια και όλοι εμείς την ευθύνη μας, έστω από λίγη ο καθένας μας. Αφήσαμε τους άλλους, τους ανίκανους, τους κουτούς και αχρείους, τους μολεμένους, να μας ξεγελάσουν και να μας κουμαντάρουν! Οι άνθρωποι του πνεύματος, του ήθους, της αρετής, οι σοφοί, οι νομπελίστες, οι φιλόσοφοι, ανήσυχοι παρατηρούν και παραμένουν όμως αδρανείς. Αυτοί που στην ανάγκη, στις κρίσεις πρέπει να μπαίνουνε μπροστά και από αυτούς που οι λαοί περιμένουν, το κάτι τις, μένουν πίσω!... Από την άλλη πλευρά οι λαοί με καρτερικότητα περιμένουν...Μέχρι πότε;..

Γιάννης Στ Βέργος (gortynios.isv) Περιστέρι 9/9/2026

Απειλές -φοβέρες,,,,

  Απειλές.. απειλές Ακούμε τώρα πολλές τέτοιες... Έγιναν γίνονται και θα γίνονται Και για την ένδοξη την Πατρίδα μας... Την αιματοποτισμένη!... Αλλά... Αλλά... Ο Λαός που σύσσωμος αγωνίζεται, αποφασισμένος να πεθάνει, για την ανεξαρτησία του , την Λευθεριά του, την προκοπή του (και οι πλούσιοι δεν γίνονται φυγάδες-πρόσφυγες για την καλοπέραση τους, και να καιροφυλακτούν, να περιμένουν την θυσία του φτωχού Λαού να ξεκαθαρίσει την κατάσταση για να επιστρέψουν αυτοί τον εναπομείναντα Λαό να κυβερνήσουν), ποτέ δεν υποδουλώνεται!....

Γιάννης Στ Βέργος (gortynios isv) Περιστέρι 08/09/2026