Τις δεκαετίες μέχρι την δεκαετία του 1960 τα χωριά των επαρχιών της Χώρας ήταν γεμάτα από ζωή.
Άνθρωποι πολλοί, γέροι, νέοι και παιδιά! Οικόσιτα ζώα, όλα των ειδών, άλογα, μουλάρι, και γαϊδούρια για τις αγροτικές εργασίες. Κότες, κατσίκες, κουνέλια και γουρούνια για την οικιακή οικονομία....
Η οικονομία της Χώρας ήταν γεωργοκτηνοτροφική..
Τα παραγόμενα προϊόντα (σιτηρά )ήταν λιγοστά δεν έφταναν να θρέψουν τους κατοίκους όλο τον χρόνο διότι η καλλιέργεια γινόταν με το αλέτρι που το έσερναν τα μουλάρια και τα βόδια!
Στις άγονες κακοτράχαλες. περιοχές πολύ δουλειά έκανε ο κασμάς και η αξιοσύνη της αγρότισσας γυναίκας!...
Που αυτή ήταν συγχρόνως νοικοκυρά, γυναίκα, μάνα, και καλύτερη εργάτρια! Ήταν άριστη οργανώτρια της οικιακής οικογενειακής οικονομίας. Ήταν προκομμένες, όλα τα πρόφθαναν!..
Τότε αυτές οι αγρότισσες γυναίκες νιές και γριές δεν άφηνε ούτε σπιθαμή Γης να μη την σκάψει με τον κασμά, να μη την ποτίσει με τον τίμιο ιδρώτα της, να μη της χαϊδέψει με τα ροζιασμένα χέρια της , της Γης τα σωθικά της, για της δώσει αυτή απλόχερα τα προφαντά της!....
Αλλά η Γη ήταν και αυτή φτωχή και έδινε από τα προφαντά της από λίγα -λίγα...
Τότε όλοι, νέοι, γέροι και παιδιά προστάτευαν αγαπάγανε την Φύση...Την μάνα Γη!... Και περισσότερο από όλα την προστάτευαν από φωτιά...
Οι γέροι έλεγαν:
-Η Θεομηνία, η βροχή, η πλημμύρα παίρνει πολλά (κάνει μεγάλη καταστροφή) αλλά όμως και κάτι αφήνει πίσω της...
Η φωτιά δεν αφήνει τίποτα... Μόνο μπούρπερη και στάχτη...
Τότε οι τοπικές κοινωνίες ήταν καλύτερα οργανωμένες και προστάτευαν την Φύση και την ατομική περιουσία των μελών της κοινωνίας... Ήταν ο χωροφύλακας, και αγροφύλακας!
Αυτοί ήταν αεικίνητοι τους απαντούσες παντού. Ήταν το άγρυπνο μάτι του νόμου, της τάξης και της ευταξίας!...
Κατά περιόδους τον αγροφύλακα επικουρούσε στο έργο του στην φύλαξη των καλλιεργειών οι πρόσθετοι εποχιακοί άμισθοι αγροφύλακες που τους όριζαν οι κάτοικοι του χωριού. Η αμοιβή τους ήταν το συνοίκι και τα σύλληπτρα ή σύλυτρα...
(Συνοίκι είναι η ποσότητα σε είδος που μαζευόταν από τους κατοίκους του συνοικισμού ως αμοιβή του παππά, του αγροφύλακα τότε που το κράτος δεν τους έδινε μισθό. )
Τότε, την περίοδο αυτή, αν γινότανε παρανομία ο χωροφύλακας αμέσως σε συλλάμβανε και σου έκοβε πρόστιμο ή σε οδηγούσε στον Κατή και από τον Κατή δεν την γλύτωνες...
Και η ποινή ήταν ποινή.... Δεν ήταν το παίξε- γέλασε να γελάμε την κοινωνία...
Ο αγροφύλακας και οι πρόσθετοι αγροφύλακες ήταν αρμόδιοι για την φύλαξη των αγρών από κλοπές και ζημιές από τα ζώα, συνήθως τα αιγοπρόβατα...
Όταν έπιαναν κλέφτη να κλέβει φρούτα τον υποχρέωναν σε αποζημίωση προς τον νοικοκύρη και ανάλογη αμοιβή στον αγροφύλακα για την σύλληψή του ...
Όταν έπιναν κατσίκα ή ζωντανό να είναι σε ξένο κτήμα την το έδεναν και την το πήγαιναν στην αυλή τους, την έδιναν στον ιδιοκτήτη εφόσον του έδινε τα ανάλογα σύλληπτρα(χρήματα ή είδος) Αγροφύλακες κατά περιόδους από όσους θυμάμαι στο χωριό μας Σέρβου Γορτυνία ήταν οι: Αθανάσιος Σχίζας (Γκουστάς) Βασίλης Βέργος, Ιωάννης Μπόρας (Μπορόγγιανης) Βασίλης Μαραγκός (Τσούρης) Ιωάννης Αθ. Τρουπής (Καρκινόγιαννης)
Όλοι τους έκαναν το καθήκον του με συνέπεια και αυστηρότητα... Και έλεγαν τότε:
{Ο φόβος φυλάει τα έρημα...}
Και πράματι από τον φόβο του χωροφύλακα και του αγροφύλακα δεν γινότανε πολύ κλεψιά πολύ ζημιά και μεγάλη παρανομία..
Τώρα έχουν αλλάξει οι συνθήκες ζωής
Η αστυφιλία η εσωτερική, η εξωτερική μετανάστευση και αδιαφορία των Ηγετών για την επαρχία ήταν και είναι αιτία εγκατάλειψης της και σχεδόν ερήμωσή της....
Χωριά με δέκα, δώδεκα γέρους κατοίκους, χωρίς το παιδικό το κλάμα, χωρίς παιδικές φωνές και αντάρα...
Σπίτια οι αυλόπορτες αραχνιασμένες
Το σχολείο κλειστό, το καμπαναριό της εκκλησιάς βουβό, και το ρολόγι του σταματημένο, χωρίς παιδιά, παππά και δάσκαλο....
Η Γη ακαλλιέργητη, έχει οργιάσει η άγρια βλάστηση χωρίς επίβλεψη και προστασία από απροσδόκητη πυρκαγιά αδιάφορων απρόσεκτων ανθρώπων...
Φωτιές πυρκαγιές δεν ανάβουν από μόνες τους αν δεν τις βάλει το ανθρώπινο το χέρι ή είναι από απροσεξία ανθρώπων και επίτηδες για να εξυπηρετήσουν ίδια οικονομικά συμφέροντα (οικοπεδοποίηση) ή για σαμποτάζ αποδιοργάνωση της Χώρας και ακριβού εφοδιασμού αντιπυρικής προστασίας και κατάσβεση των με αεροπλάνα, ελικόπτερα κλπ....
Η πολιτεία αδρανεί, οι δήμοι και η περιφέρειες αδιαφορούν, τοπικοί παράγοντες δήμαρχοι αμελούν...
Το μόνο που κάνουν επιρρίπτουν τις ευθύνες στους νομοταγείς πολίτες και τους επιβάλλουν δυσβάστακτους φόρους....Χωρίς να προστατεύουν την Φύση...
Αδιαφορία παντού και όταν συμβεί το κακό τότε όλοι αντάμα κάνουν (για την τηλεθέαση) πως ενδιαφέρονται και λυπούνται...
Όλοι τους κλαίνε με κορκοδείλια δάκρυα...
Και για να μη πει κάποιος πως αδικώ τους κατά καθήκον αρμόδιους Φορείς για την προστασία της Φύσης και του δάσους από τον κίνδυνο πυρκαγιάς αναφέρω αυτά που βλέπω στα δελτία των ειδήσεων στις τηλεοράσεις, δεν γνωρίζω αν όλα είναι σωστά...
Βλέπω στα λίγα δάση, πάρκα, ελεύθερους χώρου; στους γύρο των αστικών περιοχών να έχουν γίνει σκουπιδότοπος, που κάθε αδιάφορος εγκληματεί κατά της Φύσης και της κοινωνίας...
Στην πολιτεία δεν είναι το καθήκον η προστασία της Φύσης και του κοινωνικού συνόλου;..
Οι νομοταγείς πολίτες καταβάλλουν τους φόρους, για προστασία από τους παράνομους από τους εγκληματίες...
Και στην περίπτωση που αποθέτουν όποιοι, οτιδήποτε στο δάσος στην Φύση είναι εύκολο να εξαλείψει η Πολιτεία αυτό το φαινόμενο με τον εξής τρόπο:
Όπως ακριβώς έκαναν οι αγράμματοι σοφοί παππούδες μας τότε που: {Ο φόβος φυλάει τα έρημα!...}
Με τα σύλληπτρα... με τα σύλληπτρα!...
Ακριβώς όπως τότε με τα σύλληπτρα!...
Η πολιτεία ας νομοθετήσει, για να ανασάνει η Φύση!...
Γιάννης Στ Βέργος (gortynios.isv)
Περιστέρι 08/06/2026
