( διάλογος στό κινητό, μίας μάνας μέ τό γυιό, απ' Αθήνα στό χωριό )
*ΓΥΙΟΣ...Ελα μάνα μου , τί κάνεις;;
ΜΑΝΑ ..Πέθανε ο μπαρμπα --Γιάννης Πούθελες νά τόν ξεκάνεις!
*ΓΥΙΟΣ ...Μού ηταν μάνα μου εμπόδιο. Πές του νάχει κατευόδιο ! Καί γιαυτό μάνα γκρινιάζεις; καί συνέχεια μέ νευριάζεις ; Λέγε μάνα τί μέ θές , καί μέ ψάχνεις από χθές ;;
- ΜΑΝΑ .Μή κακιώνεις ρέ παιδί μου! Εισαι η αναπνοή μου! Σέ εχω δίπλα στήν εικόνα< δέν κατάλαβες ακόμα : Σ' ειδα γυιέ μου στό ονειρό μου, νά γλεντοκοπάς νά πίνεις .Καί εννοια εβαλα στό νού μου , ανησύχησα παιδί μου! Κι ειπα , Παναγιά μου σέ καλό μου, νά μιλήσω μέ τόν γυιό μου! Νά μιλήσω λίγο στάσου, συχώρα με η αφεντιά σου . Πώς τά πάς μέ τήν υγειά σου ;;
ΓΥΙΟΣ...Δέν μέ παρατάς μώρ' μάνα ,ολο μέ τά ονειρά σου. Τά χαζά τά σκουριασμένα , οπως ειναι τά μυαλά σου !!!
ΜΑΝΑ...Μή μιλάς ετσι ορέ γυιέ μου, καί τήν μάνα σου πληγώνεις . Τά οσα εκανα γιά σένα ,ετσι μού τά ξεπληρώνεις;
ΓΥΙΟΣ...Σέ γνωρίζω εγώ ρέ μάνα, αρχινάς καί δέν τελειώνεις, κι ολο ορμήνειες καί μπαρούφες , συνεχώς μού φανερώνεις.
ΜΑΝΑ....Μέ πονάει η ψυχή μου,καί υπνος δέν μέ πιάνει γυιέ μου .Σάν σέ νοιώθω μακρυά μου ,νά μέ συμπαθάς χαρά μου! Ειμαι μάνα καί πονάω, θέλω νά ξέρω καί ρωτάω .Γιά νά μάθω γιά εσένα ,πώς περνάς σιαπάνου στά ξένα !!
ΓΥΙΟΣ...Αστο κλάμα μάνα φτάνει , μού ζαλίζεις τό κεφάλι .Μού τά εχεις ειπωμένα ,δυό φορές καί τρείς καί πάλι.
ΜΑΝΑ...Από πού μιλάς ρέ γιέ μου, οργανα αγροικάου πάλι , δέν μπορώ νά καταλάβω , ειμαι βλέπεις καί μεγάλη .
ΓΥΙΟΣ...Ειμαι σέ μία ταβέρνα,αγκαλιά μέ μιά δική μου ,μιά δική μου κολλητή μου!.Εχεις μάνα κάποιο λόγο νά ελέγχεις τήν ζωή μου
ΜΑΝΑ...Φιλενάδα; Πού τήν βρήκες; Τί θά ειπεί η κολλητή σου; Καί γιατί τήν λές δική μου; Πότε πήρες τήν ευχή μου;
ΓΥΙΟΣ..Ελα πάλι μωρέ μάνα, ειναι αυτό δουλειά δική σου; Νοιάζομαι εγώ γιά σένα ; Επεμβαίνω στήν ζωή σου;
ΜΑΝΑ...Πρόσεξε μήν κακομπλέξεις,μέ καμμιά απ' αυτές τού δρόμου ! Τρέμει η μάνα σου καλέ μου , μήπως βγεί τό ονειρό μου !!
ΓΥΙΟΣ...Ειμαι ανδρας παλικάρι! Δέν θά μοιάσω στά δικά σου! Ασε μάνα τά χαζά σου, τά τρελά , τά παλαβά σου .
ΜΑΝΑ...Ελα γυιέ μου στά σύγκαλά σου , μάζεψε καί τά μυαλά σου .
ΓΥΙΟΣ...Τήρα μάνα την δουλειά σου !!
ΜΑΝΑ...Μούτζω γυιέ μ' τά μούπες -- σούπα .Τί τήν θέλεις τέτοια τσιούπα ; Νά διαλέξεις μιά κοπέλα , κι΄ οχι καμμιά ...ταραντέλα ! Απ τού τόπου τού δικού σου , καί μήν κάνεις τού κεφαλιού σου. Προκοπή αν θές νά κάνεις ,καί νά πάρεις τήν ευχή μου, σέ παρακαλώ παιδί μου!!
ΓΥΙΟΣ...Νάρθω μάνα στά καλά μου; Νά μαζέψω τά μυαλά μου ; Πού ειναι τά δικαιώματά μου ;
ΜΑΝΑ....Ναί ψυχή μου ναί χαρά μου, πούν τά κόπια τά δικά μου ;
ΓΥΙΟΣ Σοβαρολογείς μώρ' μάνα ; Τό χωριό δέν ειναι δώ πέρα ! Εδώ μάνα ειν' Αθήνα, πού η νύχτα μοιάζει ημέρα . Καί τό εχω αποφασίσει, τήν ζωή μου νά γλεντήσω, καί χαμπάρι πάρτο μάνα, στό χωριό δέν θά γυρίσω. Μάνα μου , εγώ τήν βρήκα, κι' ασε τίς τρίχες καί τήν προίκα .
ΜΑΝΑ...Καί η μάνα σου μονάχη ; τήν ζωή πώς θά περάσει; Μέσα στά δυό ντουβάρια, σάν νυχτώσει σάν βραδυάσει ;
ΓΥΙΟΣ...Ελα τέλειωνε ρέ μάνα,κόφτο πιά μέ εχεις κουράσει! Ασε με γιά νά γλεντήσω. Τήρα πώς θά τήν περάσεις, εχεις καί τήν σύνταξή σου! Τήν ροκάνισες μώρ' μάνα,κι' ουτε φράγκο στό παιδί σου. Αει παράτα με σού λέω, κάνε μάνα τήν ζωή σου! Κλείσε τώρα καί κοιμήσου .
ΜΑΝΑ..Τί ζωή εγώ νά κάνω ,πούρθε η ωρα νά πεθάνω; Αμα πέσω στό ντιβάνι ,φέρε μου κερί λιβάνι. Κι' οπως ειμαι μοναχή μου, σέ νοιάζομαι παιδί μου .Καί μιλώ μέ τό ντουβάρι , μέ τίς κόττες μέ τήν γίδα ,καί τό μαύρο τό μοσχάρι ,πούθρεψαν εσένα γυιέ μου ,καί σέ καναν παλικάρι
ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ
ΓΥΙΟΣ....Ναί μανούλα μου τί κάνεις ;
ΜΑΝΑ...Γιόκα μου θά μέ τρελάνεις; Καρτερώ νά μέ γλυκάνεις !! Σάν τό κούτσουρο στό τζάκι ,ερημη καί μοναχή μου . Νά μετράω τίς ημέρες , πότε θάρθη , η πασχαλιά , γιά νά ρθείς νά ξεπονέσω καί εγώ μία σταλιά.
ΓΥΙΟΣ .Μην στενοχωριέσαι μάνα, στό εχω ειπεί χωρίς εμένα !! Θέλω νά εισαι πάντα ντούρα, νά πετάξεις τήν μαγκούρα , καί νά μήν μιλάς θλιμένα . Μάθε νέα από εμένα ! Μάνα μου εχω ανάγκη, ειναι δύσκολα στά ξένα, μούρθε ανάποδα η ζήση, χωρίς σπίτι καί παράδες ,στήν Αθήνα πώς νά ζήσεις;
ΜΑΝΑ..Σ' εκοψε παιδί μου η λόρδα ; Νά σού στείλω λίγα χόρτα, καί μία πλεξάνα σκόρδα;
ΓΥΙΟΣ...Καί μ' αυτά τσιγκούνα μάνα , νόμισες πώς θά ξοφλήσεις ;
ΜΑΝΑ...Οχι γυιέ μου γιά νά χορτάσεις, νά πουλήσεις νά οικονομήσεις !
ΓΥΙΟΣ...Ασε μάνα τά χαζά σου .Ειναι αυτό δουλειά γιά μένα ;μ Ακου τώρα τί θά γένει. Θά πουλήσεις τό βαγένι, ,θά πουλήσεις καί τό αμπέλι. Γριά εισαι τώρα , τί τά θέλεις; Θά πουλήσεις καί το αλώνι ,νά μού πάρεις παντελόνι. Θά πουλήσεις καί τήν γίδα !
ΜΑΝΑ Τί ειναι αυτά πού ακούω γυιέ μου; Μήν παραμιλάς ειπέ μου ; Καί μού λές νά τά πουλήσω , κι' ολα νά τά χαραμίσω ; Κι ΄αν πουλήσω καί τήν γίδα , πού σέ ξέρω πού σέ ειδα . Θάρθεις μέ τήν κολητή σου ,κι' αντε μάνα ξεπορτίσου !! Οχι γυιέ μου , οχι γυιέ μου .ξέχνα το αυτό καλέ μου! Πόνο εγώ εχω γιά σένα, πού εισαι ερημος στά ξένα, κι' εγώ εμεινα μονάχη ,νά μιλώ μέ τό ντουβάρι . Κρίμα τό μπόϊ σου παιδί μου, δύο μέτρα παλικάρι .Γύρνα γυιέ μου,ελα πίσω ,γιά νά σέ γλυκοφιλήσω, κι' η ψυχή μου νά ημερέψει , τήν οξόπορτα νά ανοίξω, καί νά λάμψει η αυλή μου,καί τό σπίτι νά γεμίσει, από τήν ζεστή φωνή σου !
ΓΥΙΟΣ ...Μέ κατάφερες ρέ μάνα ,πρέπει νά τό μολογήσω! Πρέπει νά σού τό ειπώ καλή μου ,....θέλω νά γυρίσω πίσω, καί εφτού στό πατρικό μου τό φτωχόσπιτο νά ζήσω. Εφτού πούζησε ο παππούς μου, κι ο πατέρας μου μανούλα, πού ειδα καί τό φώς τού ηλιου καί νά ζήσω μιά χαρούλα . Καί στό λέω -- δέν στό κρύβω -- ακουστο καλή μανούλα ,στού χωριού τήν εκκλησούλα, νά στεφανωθώ μιά αυγούλα ,μέ εκείνη πού τήν θέλεις , καί μέ καρτερεί μανούλα , πού σέ νοιάζετε οσο λείπω τήν καλή γειτονοπούλα τήν ξανθούλα τήν Αννούλα.
ΜΑΝΑ...Αχ μέ γιάτρεψες παιδί μου ,λέει η μάνα καί δακρύζει, τήν εικόνα εις τό τζάκι αρχισε νά λιβανίζει. Καί η ερμη δέν μιλάει καί η ερμη δέν λαλάει!
ΓΥΙΟΣ...Ελα μάνα δέν σ΄ακούω. Γιατί μάνα δέν μιλείς; Εγώ μάνα ειμαι ο γυιός σου, ο ασωτος ο Παντελής. Ελα μάνα δέν μ΄ακούς; Μάνα σούφυγε ο νούς ;
ΜΑΝΑ..Κλαίει η μάνα καί δακρύζει , καί συνέχεια μουρμουρίζει !! Δέν πειράζει , δέν πειράζει !! Σέ ακούω εγώ παιδί μου! Τώρα σού τά δίνω ολα ,πάρε θεέ μου τήν ψυχή μου !! Καί σέ καρτερώ η ερμη ,γρήγορα νά ρθείς παιδί μου. Αντε τώρα γυιέ μου βιάσου , νά χαϊδέψω τά μαλλιά σου, νά χωθώ στήν αγκαλιά σου !!!
ΛΕΩΝΙΔΑΣ Η. ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ
