29 Μαϊου 1953 Άλωση της Πόλης

Τραγούδια για την άλωση της Πόλης

1. Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς

Έστειλα δυο πουλιά στην κόκκινη μηλιά

Που λένε τα γραμμένα

Τo 'να σκοτώθηκε τ' άλλο λαβώθηκε

Δε γύρισε κανένα

Για τον μαρμαρωμένο βασιλιά

Ούτε φωνή ούτε λαλιά

Τον τραγουδάει όμως στα παιδιά

Σαν παραμύθι η γιαγιά

Έστειλα δυο πουλιά στην κόκκινη μηλιά

Δυο πετροχελιδόνια

Μα κει εμείνανε κι όνειρο γίνανε

Και δακρυσμένα χρόνια

Για τον μαρμαρωμένο βασιλιά

Ούτε φωνή ούτε λαλιά

Τον τραγουδάει όμως στα παιδιά

Σαν παραμύθι η γιαγιά

2. Πήραν την Πόλη

Πήραν την Πόλη, πήρανε, μωρέ πήραν τη Σαλονίκη

πήραν κι την- πήραν κι την Aγιά Σοφιά.

Πήραν κι την Αγιά Σοφιά, το μέγα μαναστήρι,

μι τιτρακόσια σήμαντρα, μ’ ιξήντα δυο καμπάνις

πάσα καμπάνα κι παπάς, πάσα παπάς κι διάκος.

Nα κι η κυρά η Παναγιά, στην πόρτα πάει και στάθη

και στους μαστόρους έλεγε και στους μαστόρους λέει.

Mαστόροι μη δουλεύετε, μη χάνετε τον κόπο

κι εδώ ’κκλησιά δε γίνεται κι μέγα μαναστήρι•

θα γίνει τούρκικο τζαμί να προσκυνούν οι κλέφτις

να προσκυνάει Aλή πασάς με τους σκλάβους δεμένους.

3. Σημαίνει ο Θεός

Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γη

σημαίνουν τα ουράνια

σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά

το μέγα μαναστήρι

Ψέλνει διξιά η βασιλιάς

ζιρβά η Πατριάρχης

Φωνή ακούστη εξ ουρανού

κι απ’ αρχαγγέλου στόμα

Πάψιτι το χερουβικό

και τα άξιόν εστί μας

γιατί είναι θέλημα Θεού

η Πόλη να τουρκέψει...

4. Ήλιε που βγαίνεις το πρωί

― «Ήλιε που βγαίνεις το πρωί και βράδυ βασιλεύεις

όλο τον κόσμο γκεζεράς, τη γη την οικουμένη,

για πες μας τι είδες σήμερα κι είσαι σκοτεινιασμένος;»

― «Τι να σας πω, μωρέ παιδιά, τι να σας μολοήσω;

Επήρ' ο Τούρκος τη Σοφιά, το Μέγα Μαναστήρι,

με τετρακόσια σήμαντρα κι δικουχτώ καμπάνες.

Τα χούγια

 Τα παλαιότερα χρόνια οι παππούδες ήταν άνθρωποι αγράμματοι, αραιά και που μερικοί ήξεραν λίγα γράμματα...Ολίγη γραφή και ανάγνωση!..
.Όμως τα παθήματα της ζωής, τους έκαναν πάνσοφους!...
Τα παθήματά τους αυτά,  άλλα τα έκαναν τραγούδια και άλλα φιλοσοφήματα, που σώθηκαν από στόμα, σε στόμα, μέχρι σήμερα... Ένα τέτοιο φιλοσόφημα έλεγε και συμβούλευε και ο  αείμνηστος γέρο Διαμαντής ο Βέργος ,  που εγώ το έχω ακούσει και από τον πατέρα μου...
Σήμερα το θυμήθηκα και θέλησα να το γράψω...
Ίσως να είναι τώρα αναχρονιστικό - παρωχημένο...
Τότε είχε την σημασία του και έστελνε με τον τρόπο του μηνύματα!...
Έλεγε ο παππούς:
 -{Ανάθεμά στον όποιος παντρεύεται χήρα γυναίκα και αγοράζει στρωμένο μουλάρι (άλογο) ... Τα χούγια της,-τα χούγια του, δεν τα ξεχνάει.... Και άλλα πολλά σου βγάζει...}

 Γιάννης Στ Βέγος (gortynios.isv)
Περιστέρι 30/05/2026΄
Λεξιλόγιο:
-Χούγια. Είναι οι κακές συνήθειες οι οποίες δεν ξεχνιόνται και δεν τις διώχνει ο άνθρωπος
Η λαϊκή σοφία λέει:
Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούγι...  
- Στρωμένο μουλάρι - άλογο
Είναι το μουλάρι- το άλογο-το γαϊδούρι που του έχουνε βάλει σαμάρι - σέλα και έχει αποκτήσει τις όποιες συνήθειες (χούγια) 

Η αλήθεια!..

 Σκρίπτα μάνεντ

14 ώρ. ·

Το 2024, τέτοια μέρα, πέθανε ο άλλοτε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιώργος Προβόπουλος. Που, ως και τον θάνατό του, επέμενε πως εκείνο το κομβικό, και ιστορικό ως αποδείχθηκε, καλοκαίρι του 2009 είχε ενημερώσει (και επίσημα αλλά και ανεπίσημα) την κυβέρνηση Καραμανλή για έλλειμμα «κοντά στο 9%».

Ο Κώστας Καραμανλής κατάλαβε τι ερχόταν και προβληματίστηκε. Μετά το 15αύγουστο ο Γιώργος Σουφλιάς τον έπεισε να πάει τελικά άμεσα σε πρόωρες διότι, σύμφωνα με μαρτυρίες τρίτων, είπε στον τότε πρωθυπουργό ότι «δεν σώνεται το πράμα, πρόεδρε, πάμε να φύγουμε». Τι γνώριζε; Ή, μάλλον, τι του είχε εκμυστηρευτεί ο Προβόπουλος;

Η ΝΔ όντως έχασε την εξουσία μετά από πέντε χρόνια και στην πρωθυπουργία επέστρεψε το ΠΑΣΟΚ. Ένα μήνα μετά όμως, Οκτώβριος 2009 πια, το έλλειμμα, όπως ειπώθηκε στο Ecofin, ήταν στο 12,5% —από 6% που το υπολόγιζε η κυβέρνηση Καραμανλή (έναντι του 9% του Προβόπουλου).

Τελικά, το 2010 αναθεωρήθηκε (αφού η Ευρώπη… ήδη έβραζε με την Ελλάδα) στο… 15,4%. Ενας απίστευτος αριθμός.

Και μετά ήρθαν η χρεοκοπία, το Καστελόριζο, τα μνημόνια, η κωλοτούμπα Σαμαρά και ο Τσίπρας.

Ο ιστορικός του, όχι και πολύ μακρινού, μέλλοντος θα δώσει φως στο τούνελ. Έλεγε αλήθεια ο Προβόπουλος ότι «τους τα είχα πει;». Κι αν ναι, σε ποιους;

Όχι πως δεν μπορούμε να καταλάβουμε…

Διότι και τα τρία μνημόνια έχουν υπεύθυνο, τον μόνο που κανείς δεν αγγίζει.

Πώς το είπε πρόσφατα ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ; «Ήταν λάθος μου τότε που δεν έθεσα την κυβέρνηση Καραμανλή ενώπιον των ευθυνών της, επειδή αφελώς την πίστεψα».

Μάϊος 1843 καταδίκη των στρατηγών Θ Κολοκοτρώνη και Δ Πλαπούτα

 Ένα τραγούδι από το λαό για την καταδίκη των μεγάλων στρατηγών της Επανάστασης 1821 Θ. Κολοκοτρώνη και Δημήτρη Πλαπούτα τον Μάϊο του 1834. Το τραγούδι μιλάει για το θλιβερό νέο που έφτασε στου Παλούμπα της επαρχίας Καρύταινας (τότε), σημερινής Γορτυνίας, στο χωριό του στρατηγού Δημητράκη Πλαπούτα.

Το τραγούδι της Κολιόνυφης

Ένα πουλάκι ξέβγαινε, μέσαν από τ’ Ανάπλι

και πάει στην Καρύταινα και πάει στη Λιοδώρα,

πάει τα χαιρετίσματα και τα καλά χαμπέρια

στους κλέφτες, στους αρματωλούς και τους καλούς λεβέντες

Κολιόνυφη το καρτερεί και το καλορωτάει:

Πουλάκι πούθε ν’ άρχεσαι και πούθενε πηγαίνεις;

Για πες μας για να τους αρχηγούς και τους καπεταναίους.

Πες μας, πες μας πουλάκι μου κάνα καλό χαμπέρι.

Τι να σας πω Κολιόνυφη, τι να σας μολογήσω;

Εψές το βράδυ εκίνησα απόξ’ από το Κιόσκι,

Βουή στ’ Ανάπλι γίνεται και ταραχή μεγάλη.

Γυναίκες κι άντρες κλαίγανε, μικροί μεγάλοι εσκούζαν,

το τι κακό που γίνεται μεσ’ το Τζαμί στην κρίση.

Στρατεύματ’ αρματώσανε, τις πόρτες τις εκλείσαν .

Τις τάπιες τις επιάσανε, μια διαταγή ν’ εβγήκε,

αν έρθη και κανείς να μπη στ’ Ανάπλι να βαρέσουν,

κι άν είναι και μικρό παιδί πίσω να το γυρίσουν.

Ο ουρανός συγνέφιασε, ο ήλιος εσκοτίσθη.

Στ’ Ανάπλι πηγαινόρχουνταν, την καρμανιόλα στησαν.

Δικάσανε τους στρατηγούς άδικα να τους κόψουν.

Κι οι δυό κριτές που τ’ άκουσαν, πολύ τους κακοφάνη.

Πιάνουν και γράφουν μια γραφή, στον Μάσσονα την στέλνουν

Τερτσέτης με τον Πρόεδρο δε θέλουν ν’ απογράψουν.

Δεν υπογράφεις Πρόεδρε κι εσύ Πολυζωϊδη;

Σ’ αυτά τ’ αθώα πλάσματα υπογραφή δεν βάνω.

Παιδιά κόφτε το χέρι μου, βάλτε το να ‘πογράψη!

Εμείς δεν υπογράφουμε, το κρίμα στο λαιμό σας!

Κεφάλια χέρια κόφτε μας! Το άδικο δικό σας….

Πουλάκι μ’ πίσω πήγαινε και πάλι να γυρίσης.

Να πης τα χαιρετίσματα κι αν ζουν να τους φιλήσης,

Επιμέλεια: Μαρίνα Διαμαντοπούλου- γραμματέας Ιστορικής και Πολιτισμικής Δράσης Μουσείου "Στρ. Δημ. Πλαπούτας και Αγωνιστές"

Γορτυνιακές -μαστορικές κουβέντες

 Γορτυνιακές μαστορικές κουβέντες

Κάποτε η Χώρα κυβερνιόταν από φωτισμένους χαρισματικούς Ηγέτες που σκοπός ήταν η ανεξαρτησία του Έθνους, η ασφάλεια της Πατρίδας, η πρόοδος της Χώρας και ευημερία του Λαού.
Έφτιαξαν αντάμα με τον Λαό στρατώνες, οργάνωσαν στρατό και σώματα ασφαλίας,
Έχτισαν σχολειά και έδιωξαν την αγραμματοσίνη, την αμάθεια!
Ίδρυσαν πανεπιστήμια, για τέχνες και επιστήμες!!...
Δωρεά παιδεία για όλους σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης...
Διότι είχαν κατανοήσει ότι, η παιδεία είναι πολλαπλασιαστικός παράγοντας όλων των συντελεστών της παραγωγής.
Έφτιαξαν δρόμους και γεφύρια να επικοινωνεί ο κόσμος...
Να διαδίδεται η γνώση και ο πολιτισμός.
Έφτιαξαν νοσοκομεία και περιφερικά ιατρεία για να θεραπεύονται τα παθήματα του κόσμου,
Το μυαλό και οι σκέψεις του Λαού διευρύνθηκαν και αναπτύχθηκε η ιδιωτική επιχειρηματικότητα, αντάμα με την Κρατική.
Έγιναν μεγάλες Κρατικές και ιδιωτικές επιχειρήσεις, αναπτύχθηκε η βιομηχανία, η βιοτεχνία, η ναυτιλία και το διεθνές εμπόριο....
Αναπτύχθηκε το τραπεζικό πιστωτικό σύστημα, ιδιωτικό και δημόσιο....
Έγινε Πολιτεία ευημερούσα και Κράτος Κραταιό!!!... Με υπόληψη!...
Λαός χαρούμενος επεδίωκε από το καλό, για το καλύτερο....
-Μετά, μετά τί έγινε μάστορα;...
-Κουστουκέλες... Κουστουκέλες... Και βάλε...
-Τι; τι είναι αυτές;
-Μα δεν καταλαβαίνεις;
Ρεμούλες - ρεμούλες σου λέω, μικροί, μεγάλοι στον κορύτο...
-Και μετά:
-Δεν καταλαβαίνεις ή το χαζό κάνεις;..
Δεν πέρασες καθόλου από την πόρτα του σχολειού να ανοίξουνε τα φωτερά σου;...
'Αλλοι πηγαίνανε για να μάθουν γράμματα και εσύ με την σφεντόνα κυνήγαγες τα τσιροπούλια;...
Να ρε έτσι το έκαμαν
Απαξίωσαν οι επιγενόμενοι τα πάντα για να ξεπουληθούν...
-Και τώρα -τώρα;;;....Τι χαμπάρια μάστορα;;;...
-Και ο μάστορας o Γορτύνιος, ο Λαγκαδινός του λέει:
Ακόμα δεν το πήρες χαμπάρι Αναστάση;..
Ανάσταση περιμένεις;.. Αμ δεν...δεν....Τώρα...Τώρα....
Τσίγκλα-τσίγκλα το γαϊδούρι να φύγουμε, να κόψουμε δρόμο...
Γιατί καημένε μου.....
"Για ότι τραβάει το κορμί η κεφαλή μας τα φταίει"
Ας είχαμε μυαλό, Αναστάση... όχι για πάρα πάνω, τουλάχιστον, να γίνουμε δάσκαλοι...
Να κάνουμε και εμείς Χριστούγεννα- Πάσχα και Ανάσταση!...
Τώρα...τώρα ούλα αυτά...
Τα είχαμε χύμα μας είπανε, πάρτε τα και τσουβαλάτα...
Κοντά στα άλλα τώρα μας έριξαν, μας κόλλησαν και τον κορωνοϊό....
Και τώρα... Τώρα ξαγκίστρωνε...

Γιάννης Στ Βέργος (gortynios.isv)
15/03/2020