Ντοπιολαλιά

 Αβανιά: Ζημιά, βλάβη

Αγγορτσιά: Η αγραπιδιά

Αγλέουρας: Ο λάρυγγας

Ακούτραφος: Το πίσω μέρος του κεφαλιού

Αμελέτητα: Τα γεννητικά όργανα των σφαγίων

Ανακλανιέμαι: τεντώνoμαι

Αναχρικά: Τα μαγειρικά σκεύη

Απιστομώ: Γυρίζω ανάποδα

Αποκορωμένος: καταραμένος

Απόρριξε: απέβαλλε

Αρουλιέμαι: Φωνάζω δυνατά

Αφόρμησα: μολύνθηκα

----------------

Βαγένι: Το κρασοβάρελο

Βαρικό: Το έδαφος που κρατάει νερό

Βερεσιγέ: Χωρίς πληρωμή

Βίκα: Μικρό δοχείο νερού

Βουή σας μαύρη: Θα σας βρει μεγάλο κακό

Βρακοζώνι: Ανδρικό εσώρουχο με πόδια

-----------------

Γανώνω: Κασσιτερώνω χάλκινα σκεύη

Γερούτσος: Γεροντοπαλλήκαρο.

Γιάτρα: Κοίτα ( για τήρα)

Γιούκος: Κλινοσκεπάσματα με τα προικιά του κοριτσιού

Γκαβαλίνα: Η κοπριά των ζώων.

Γκάνιαξα: Κοράκιασα, δίψασα

Γλαρώνω: Νυστάζω

Γούπατο: η περιοχή που είναι χαμηλή (γούβα)

--------------

Δανεικαριά: Ομάδα ατόμων για να κάνουν από κοινού εργασίες

Δικόνες μου: Ο δικός μου

Δικριάνι: Ξύλινο γεωργικό εργαλείο

Δραγάτης: Ο φύλακας των αμπελιών

Δραπέτσι: Πολύ ξυνό (Το πορτοκάλι είναι δραπέτσι)

----------------

.

Έκα: Κάνε πιο πέρα

Εφτούνα: Αυτά εκεί

--------------

Ζαγάρι: Το κηνυγόσκυλο

Ζαλιά: Το φορτίο που μετέφερε η αγρότισσα στην πλάτη της

Ζεμπερέκι: Πετούγια πόρτας

Ζουλάπι: Άγριο ζώο

Ζουρλαίνεις: Τρελαίνεις

------------------

Θημωνιά: Σωρός δεματιών από καλαμιές και στάχυα.

Θρεφτάρι: Το παχύ χοιρινό.

---------------

Καγιανάς: Χοιρινό παστό τηγανισμένο με αυγά, ντομάτα και τυρί

Κακάβι: το καζάνι που ζέσταιναν το νερό για να πλύνουν.

Καλαμοβύζα: Η γίδα ή η προβατίνα που έχει μακρουλό μαστό.

Καλικούτσα: παίρνω κάποιον στην πλάτη.

Καρλαύτης: αυτός που έχει μεγάλα και πεταχτά αυτιά.

Καρούτζος: Η καρωτίδα τοι χοιρινού, μεζές στα κάρβουνα.

Κατσούλα: Η γάτα.

Κλιτσινάρα: Το πίσω μέρος του γόνατου, η κλείδωση.

Κορακιάζω: Διψώ πολύ.

Κόταγα: Τολμούσα.

Κούρνια: Η κατοικία των πουλερικών

Κουτσουμπέλι: Πιτσιρίκι.

Κωλοφωτιά: Πυγολαμπίδα.

-------------------

Λαγκεύει: Παίζει το μάτι μου, πετιέται.

Λάκκος: Αργαλειός.

Λινός: Το πατητήρι των σταφυλιών.

Λιοκόκκι: Πυρήνας από επεξεργασία της ελιάς στο ελαιοτριβείο

Λόρδα: Η πείνα.

Λούρα: Η βέργα του δάσκαλου, το κλαρί.

-----------

Μαθές: Λοιπόν.

Μάκινα: Μηχανή κοσκινίσματος στεγνωμένης σταφίδας

Μελιγκόνια: Τα μυρμήγκια.

Μουστρίθηκες: Πασαλείφθηκες στο πρόσωπο.

Μπαντανία: Μάλλινο και χοντρό κλινοσκέπασμα.

Μπεσίκι: Ξύλινη κούνια μωρού.

Μπουγέλος: κουβάς

Μπορμπόλια: Όταν παίρνουμε κάποιον στους ώμους μας.

Μπουρλιάζω: Αρμαθιάζω, περνώ την κλωστή στη βελόνα.

--------------------

Ναχρικά: Κατσαρολικά

Νιτερέσιο: Το συμφέρον.

Νομάτοι: Άτομα. Ομάδα ανθρώπων.

Ντόνω: Ξεμουδιάζω.

Ντορβάς: Ταγάρι

Ντράβαλα: Μεγάλη φασαρία.

----------------

Ξάϊ:Το δικαίωμα 10% που έπαιρνε ο μυλωνάς για το άλεσμα.

Ξείκλωτος: Ατιμέλητος

Ξεκουτιαίνω: Δεν λειτουργεί ‘όπως πρέπει το μυαλό.

Ξεκοτσαλίζω: Βγάζω τα κότσαλα.

Ξεσπίνισμα: Η αφαίρεση του σπόρου του καλαμποκιού.

------------------

Παπάρα: Αρκετό ψωμί μέσα σε γάλα.

Πατσιαβούρα: Πανί βρώμικο, αλλά και βρισιά.

Πετσάφι: Μικρό πανί κουζίνας.

Πίγκωσα: Βούλωσε η μύτη μου.

Πιλάλα: Το τρέξιμο.

Πιστρόφια: Η επιστροφή της νύφης με τον γαμπρό στο πατρικό της σπίτι.

Προγκάω: Διώχνω κάτι με φωνές, τον φοβίζω

Προκάνω: Προφτάνω, προλαβαίνω.

Πούργι: Μεγάλο και φαρδύ καλάθι φρούτων,

------------

Ρεντίκολο: Ρεζίλι, γελοίο.

Ρέντος: Ράντισμα.

Ροβολώ: Κατηφορίζω.

Ρούγα: Η γειτονιά.

Ρουπώνω: Χορταίνω.

---------------

Σάϊσμα: Χοντρό ύφασμα πλεγμένο από μαλλί κατσίκας (η κάπα).

Σακάτου: Εκεί κάτω,

Σαρωματίνα: Χορτάρινη σκούπα.

Σγούφτω: Σκύβω.

Σεργούνι: Η ξεφτίλα.:

Σκαπέτησα: Έφτασα ή έφυγα.

Σκούρκος: Έντομο με κεντρί.

Σούσουρο: Το κουτσομπολιό.

Σπερνά: Κόλυβα,

Συμπράκαλα: Διάφορα είδη οικιακής ή ατομικής χρήσης.

Σφαρδάκλι: Βάτραχος.

Σώγαμπρος: Ο γαμπρός που συγκατοικεί με τους γονείς της νύφης.

------------------

Τα τσέρδωσε: Πέθανε

Τανιέμαι: Σφίγγομαι,

Τεμπεσίρι: Η κιμωλία.

Τέμπλα: Ραβδί μακρύ, ανθεκτικό για τις ελιές.

Τότενες: Τότε

Τσιοκανάω: Χτυπώ σιγά, σιγά.

Τουρνόκολα: Ανάποδα

Τσεμπέρι: Γυναικείο μαντήλι.

Τυλώνω: Χορταίνω φαγητό.

---------------

Φακλάνα: Κακόφημη γυναίκα (πουτάνα).

Φελί: Ένα κομμάτι παστού βακαλάου

Φούφουτος: Ο ανύπαρκτος

Φτενός: Λεπτός.

Φουμέρνω: Καπνίζω, «φουμάρω».

Φούρια: Η σπουδή, η βιασύνη.

-------------

Χαϊρι: Προκοπή

Χαμοκέλα: Σπίτι χαμηλό, χώρος αποθήκης.

Χαμούρι: Το σπάσιμο του ελαιόκαρπου σε πολτό.

Χαντρολέμι: Κολιέ.

Χαβάνι: Σιδερένιο γουδί.

Χορήγι: Ασβέστης.

-----------

Ψαρόκολλα: Ειδική κόλλα επιπλοποιού.

Ψηλαρίδα: Γυναίκα με ψηλά πόδια.

Ψωμώνω: Ωριμάζω, δυναμώνω.

==========

ΠΗΓΕΣ: 1. ΘΥΜΗΤΑΡΙΑ-ΝΙΚΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ-2001 2. ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ