Τα χούγια

 Τα παλαιότερα χρόνια οι παππούδες ήταν άνθρωποι αγράμματοι, αραιά και που μερικοί ήξεραν λίγα γράμματα...Ολίγη γραφή και ανάγνωση!..
.Όμως τα παθήματα της ζωής, τους έκαναν πάνσοφους!...
Τα παθήματά τους αυτά,  άλλα τα έκαναν τραγούδια και άλλα φιλοσοφήματα, που σώθηκαν από στόμα, σε στόμα, μέχρι σήμερα... Ένα τέτοιο φιλοσόφημα έλεγε και συμβούλευε και ο  αείμνηστος γέρο Διαμαντής ο Βέργος ,  που εγώ το έχω ακούσει και από τον πατέρα μου...
Σήμερα το θυμήθηκα και θέλησα να το γράψω...
Ίσως να είναι τώρα αναχρονιστικό - παρωχημένο...
Τότε είχε την σημασία του και έστελνε με τον τρόπο του μηνύματα!...
Έλεγε ο παππούς:
 -{Ανάθεμά στον όποιος παντρεύεται χήρα γυναίκα και αγοράζει στρωμένο μουλάρι (άλογο) ... Τα χούγια της,-τα χούγια του, δεν τα ξεχνάει.... Και άλλα πολλά σου βγάζει...}

 Γιάννης Στ Βέγος (gortynios.isv)
Περιστέρι 30/05/2026΄
Λεξιλόγιο:
-Χούγια. Είναι οι κακές συνήθειες οι οποίες δεν ξεχνιόνται και δεν τις διώχνει ο άνθρωπος
Η λαϊκή σοφία λέει:
Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούγι...  
- Στρωμένο μουλάρι - άλογο
Είναι το μουλάρι- το άλογο-το γαϊδούρι που του έχουνε βάλει σαμάρι - σέλα και έχει αποκτήσει τις όποιες συνήθειες (χούγια)