Τραγούδια για την άλωση της Πόλης
1. Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς
Έστειλα δυο πουλιά στην κόκκινη μηλιά
Που λένε τα γραμμένα
Τo 'να σκοτώθηκε τ' άλλο λαβώθηκε
Δε γύρισε κανένα
Για τον μαρμαρωμένο βασιλιά
Ούτε φωνή ούτε λαλιά
Τον τραγουδάει όμως στα παιδιά
Σαν παραμύθι η γιαγιά
Έστειλα δυο πουλιά στην κόκκινη μηλιά
Δυο πετροχελιδόνια
Μα κει εμείνανε κι όνειρο γίνανε
Και δακρυσμένα χρόνια
Για τον μαρμαρωμένο βασιλιά
Ούτε φωνή ούτε λαλιά
Τον τραγουδάει όμως στα παιδιά
Σαν παραμύθι η γιαγιά
2. Πήραν την Πόλη
Πήραν την Πόλη, πήρανε, μωρέ πήραν τη Σαλονίκη
πήραν κι την- πήραν κι την Aγιά Σοφιά.
Πήραν κι την Αγιά Σοφιά, το μέγα μαναστήρι,
μι τιτρακόσια σήμαντρα, μ’ ιξήντα δυο καμπάνις
πάσα καμπάνα κι παπάς, πάσα παπάς κι διάκος.
Nα κι η κυρά η Παναγιά, στην πόρτα πάει και στάθη
και στους μαστόρους έλεγε και στους μαστόρους λέει.
Mαστόροι μη δουλεύετε, μη χάνετε τον κόπο
κι εδώ ’κκλησιά δε γίνεται κι μέγα μαναστήρι•
θα γίνει τούρκικο τζαμί να προσκυνούν οι κλέφτις
να προσκυνάει Aλή πασάς με τους σκλάβους δεμένους.
3. Σημαίνει ο Θεός
Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γη
σημαίνουν τα ουράνια
σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά
το μέγα μαναστήρι
Ψέλνει διξιά η βασιλιάς
ζιρβά η Πατριάρχης
Φωνή ακούστη εξ ουρανού
κι απ’ αρχαγγέλου στόμα
Πάψιτι το χερουβικό
και τα άξιόν εστί μας
γιατί είναι θέλημα Θεού
η Πόλη να τουρκέψει...
4. Ήλιε που βγαίνεις το πρωί
― «Ήλιε που βγαίνεις το πρωί και βράδυ βασιλεύεις
όλο τον κόσμο γκεζεράς, τη γη την οικουμένη,
για πες μας τι είδες σήμερα κι είσαι σκοτεινιασμένος;»
― «Τι να σας πω, μωρέ παιδιά, τι να σας μολοήσω;
Επήρ' ο Τούρκος τη Σοφιά, το Μέγα Μαναστήρι,
με τετρακόσια σήμαντρα κι δικουχτώ καμπάνες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου