Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Το αφάνταστο!....

Ενσωματωμένη εικόνα 1

Μπράβο!!!!!...
Ο παππούς είναι συνειδητοποιημένος οδηγός!!.
Δεν μιλάμε στο κινητό όταν οδηγάμε....
Το καταλάβαμε;;
;;;;;..
.
Γιάννης Στ Βέργος
[gortynios.isv]
18.01.2017

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Η ώρα η καλή!..

Είθε να είναι η ώρα ανοιχτή και αίθρια τα Ουράνια να πιάσουν οι καλές ευχές σας!!!!....
Χρόνια με υγεία εύχομαι καλά, με υπομονή και αγάπη... 
Αλλά αυτές τις μέρες, τις Άγιες, τις καλές πού έρχονται, δεν μπορώ να γράψω το κάτι τις το πάρα πάνω... Μόνο αυτές τίς λέξεις θα αραδιάσω και όποιος κατάλαβε - κατάλαβε...Ότι θα καταλάβει...
Δεν φταίω εγώ.... Δεν φταίς εσύ... Δεν φταίει ο παρά εκεί ...Δεν φταίει ο πάρα πέρας... για το κατάντημά μας.!!!....
Μα... ποιος φταίει;?????.... Ποιός????...
Φταίμε όλοι μαζί για το κατάντημα μας.... Και αλίμονο , μυαλό δεν βάλαμε, δεν βάζουμε.....Παράδειγμα να γίνουμε, να αφήσουμε στους νέους, στα παιδιά μας.....Που κάθε φορά ψηφίζουμε μερικούς λωποδύτες, καταχραστές της εμπιστοσύνης μας και τους στέλνουμε δημοκρατικά στην Βουλή των Ελλήνων για το καλό του τόπου.....
Και περισσότερο φταίμε εμείς, φταίνε αυτοί, που λένε πως ξέρουν λίγα γραμματάκια πάρα πάνω και δεν ξυπνάνε τους άλλους να τους πουν πως στην Βουλή δεν πρέπει να στέλνουμε για βουλευτή παραπάνω από δύο φορές, τον κάθε έναν τους για να μη προκάνουν και γίνεται όπως γίνεται..
Ότι, είχε και έχει η γκλάβα τους καλό να προσφέρουν στο λαό, στην Πατρίδα ο καθένας τους, το προσφέρουν στο χρόνο αυτό που πρέπει...
Προκάνουν....
Εμένα αυτό κόβει η γκλάβα μου, και αυτό λέει ο νούς μου...
Να διώξουμε δημοκρατικά όλους τους παλιούς και να ψηφίζουμε όλο νέους, όλων των κομμάτων, παρατάξεων και αποχρώσεων... Μόνο και το περισσότερο για δύο μόνο βουλευτικές περιόδους ο καθένας τους. Ο τίτλους του βουλευτή είναι τίτλος υψίστης τιμής και δόξας... Δεν είναι προς βιοπορισμό δεν πρέπει να είναι ισόβιος και κληρονομικό βιλαέτι... Είναι προσφορά τιμής, προκοπής στο Λαό και δόξα στην Πατρίδα το Έθνος των Ελλήνων
Μήπως και οι νέοι αυτοί έχουν καθαρό, ξάστερο μυαλό, και όχι μολεμένο...
Και αυτοί θελήσουν να μονοιάξουν, να συνεννοηθούν και σιάξουνε τον Τόπο.....
Οι γέροι, οι απερχόμενοι πολιτικοί, πρόεδροι Δημοκρατίας πρωθυπουργοί, υπουργοί βουλευτές που τώρα στην δύσκολη τους έχει πλακώσει η μούγκα, ας φτιάξουν ρεφενέ, ένα μεγάλο καφενέ συσκέψεων και ας το ονομάσουν Συμβουλευτικό να βγάλουν την σοφία τους, μακρυά από τα κομματικά συμφέροντα, να κάνουν άτυπες εισηγήσεις, να λένε δημόσια τις συμβουλές τους....

Γιάννης Στ Βέργος
{gortynios.isv}

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Το τίποτα




Είθε να είναι η ώρα ανοιχτή και αίθρια τα Ουράνια να πιάσουν οι καλές ευχές σας!!!!....
Τόσα και τόσα χρόνια τώρα, αυτές τις ημέρες τις καλές, τις γιορτινές, πολλές προσευχές έκανα και πολλές ευχές έδινα για να πιάσουν, να φυτρώσουν και προκοπή να κάνουν…. 
Και να γίνουν στον κοσμάκη τα πράγματα τα καλά που ευχόμουν, Αγάπη, Ειρήνη και να στομώσει η πείνα!…. Αλλά, αλλά, καμία, μα καμία, από αυτές τις ευχές, τις προσευχές, τα τόσα παρακάλια, από τις τόσες, τις τόσες πολλές που έκανα… Μα ούτε μία δεν έπιασε….
Μήπως είμαι εγώ ο γκαντέμης;;;….
Και οι ευχές, τα παρακάλια μου, δεν εισακούονται,  δεν πιάνουν και πάνε στράφι;;….
Μα δεν ήσαν αυτές, δεν είναι μόνο για τον εαυτόν μου, ήσαν για όλους... Αλλά, έπαιρνα και παίρνω όλον τον άλλο κοσμάκη τον καλό, τον Λαό, στον λαιμό μου….
Για αυτό, με το συμπάθιο το αποφάσισα, για το καλό του κόσμου, καμιά ευχή για φέτος να μη κάνω…
Για να μην είμαι εμπόδιο στις ευχές των άλλων…
Για να πιάσουν, οι ειλικρινείς ευχές, οι προσευχές, οι με κατάνυξη γινωμένες, όπως φαίνονται, από τους Πολιτικούς, Θρησκευτικούς, Πνευματικούς  Ηγέτες της Χώρας, του κόσμου….
Εγώ ένα μόνο τώρα, αυτό που κόβει η γκλάβα μου, όχι σαν ευχή, λέω:
Από μόνοι μας να προσπαθήσουμε να γίνουμε λίγο περισσότερο ηθικοί, τίμιοι, εργατικοί, φιλότιμοι, να μονοιάσουμε, να βάλουμε να δουλέψει το μυαλό μας για προκοπή…
Μη περιμένουμε τίποτα από τους άλλους…
Μόνοι μας…  Μόνοι μας… Μόνοι μας …
Μονοιασμένοι.
Να προκόψουμε… 

Βέργος Στ Γιάννης
{gortynios.isv} 
23/12/2016 

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Γερμανοί!.

Γερμανοί!... Έρχονται οι Γερμανοί!...Αναδημοσίευση: 

Θ. Κ. Τρουπή (1932-2008)
Από στόμα σε στόμα, σαν αστραπή, έφτασε το χαμπέρι σ΄όλα τα γύρω χωριά, πως ένα λεφούσι από Γερμανούς ανηφορίζει στου Ντελαλή…
Μυρμηγκιά από ζα κι ανθρώπους δρασκέλαγε διάσελα και ραχούλες κι ερχότανε κατά το χωριό. Τα ζα ήσαντε όλα φορτωμένα κι ανάμεσά τους στρατιώτες αρματωμένοι τ΄ακολουθούσαν αμίλητοι, με βήμα σταθερό κι αποσταμένο.  Από καιρό σε καιρό μονολεκτικές διαταγές άλλαζαν τον μονότονο απόκοσμο ρυθμό της αρβύλας και του πέταλου.
Στο χωριό δεν είχε μείνει μήτε ψυχή από νιό άνθρωπο. Ήτανε πεθαμένος από βραδιού οΜπουσμπουνογιώρης και τον ταφιάσανε κανά τεσσάρι νοματαίοι, μισοδιαβασμένο αυγή-αυγή. Τα πρόβατα, τα γουρούνια, τα μουλάρια, τις κότες και κάθε άλλο φαγουλάρικο ζωντανό το είχανε κρυμμένο οι αφέντες τους στις απόμερες σπηλιές και στα ρουμάνια. Και μαζί με τα ζωντανά τους κρυβόντουσαν και οι ιδιανοί.  Τις προίκες των κοριτσιών τις είχαν θαμμένες βαθιά στη γης, στα υπόγεια των σπιτιών, καθώς και κάθε ανάχρειο αξίας.   Ότι δεν πρόκαμαν να σιγουρέψουν σε κρυψώνα καλή, το παραμέριζαν, προς ώρας, σε κανά νεροφάγωμα ή τ΄ανέβαζαν σε πλατύφυλλο δεντρί.
Σαν ξαγνάντησε η μπροστέλα της γερμανουριάς στο διάσελο, το χωριό έχασε την ανάσα του. Λουφαγμένα τα γερόντια πίσω από τα κλειστά παράθυρα περίμεναν κάθε κακό… Στο έμπα του χωριού, είδανε έναν κόκορα και τον πήρανε. Περάσανε ανάμεσα από τον πεθαμένο και κλειδαμπαρωμένο χωριό, φτιάσανε καινούριο πέρασμα στο δρόμο με τα πέταλα και τις αρβύλες και τρίψανε την ξερή γης μια σπιθαμή και την έκαμαν μπουχό. Πέρασαν, βγήκαν από το χωριό και όλοι πίστεψαν πως δεν θάμεναν και θα τραβούσαν γι αλλού. Μα λάθεψαν. Εκείνοι σαν έφτασαν στο κεφαλόβρυσο, σκορπίσανε γύρω στα χωράφια και άρχισαν να στήνουν σκηνές και να αφήνουν τα μουλάρια στις καλαμιές λυτά. Ήταν παραμονή του Σταυρού.
Με το ηλιοβασίλεμα μια ομάδα από δαύτους κατηφορίσανε στη ρεματιά και πήγε στου Ψάρι. Κανά δυο που πέσανε στ΄αμπέλια για συκοστάφυλα, περάσανε από την καλύβα μας. Κάτι φώναζαν απ΄τ΄αγνάντιο.   Μα εμείς, εξόν που δεν καταλαβαίναμε τα λεγόμενα, δεν μας άφηνε και η τρομάρα να ξεπορτίσουμε. Εκείνοι ξακολουθούσαν να φωνάζουν. Εμείς λουφάξαμε μέσα, με την εμπατή της καλύβας μας ανοιχτή. Που να ξεμυτίσουμε! Εκείνοι είδαν απλωμένα τα πλυμένα σκουτιά μας και τις κότες και τις βαρέλες και τα καρδάρια και κατάλαβαν πως κάποιον θάβρισκαν μέσα και, φωνάζοντας και κουβεντιάζοντας, έφτασαν μπροστά στην ανοιχτή μας πόρτα. Τα πρόσωπά τους ήσαν φωτισμένα με ένα πονεμένο χαμόγελο. Η μάνα μου όμως δεν έδινε καθόλου μπέσα. Προσπαθούσε να με κρύψει πίσω από μια παλιοκάδι, πούχαμε για τ΄αλεύρι. Μα πριν προλάβει να βγει εκείνη, ξεγλίστρησα και πετάχτηκα πρώτος εγώ. Βρέθηκα, δίχως να το καταλάβω, στην αγκαλιά ενός Γερμανού. Κείνος μου χάιδευε τα μαλλιά και εγώ τη θήκη της ξιφολόγχης του. Η μάνα μου τρόμαξε και έκανε να με τραβήξει από κοντά του. Ο Γερμανός έδειξε πως λυπήθηκε πολύ, που έκανε τη μάνα μου να ταραχτεί τόσο, και άρχισε να με χαϊδεύει στα μαλλιά και να με φιλεί  και να με καθίζει για καλά στα γόνατά του.
Η πράξη του αυτή και το τρυφερό του φέρσιμο έκανε τη μάνα μου να γαληνέψει λίγο, μα χωρίς να παίρνει ούτε στιγμή τα μάτια της από τα χέρια του και από μένα. Ο κρυμμένος φόβος της μάνας έκανε τα μάτια του εχθρού να βουρκώσουν. Δύο δάκρυα αυλάκωσαν τα μάγουλά του. Τα χέρια του, τρέμοντας, ξεκούμπωσαν την πάνω ζερβιά τσέπη του αμπέχονου και έβγαλαν ένα καφετί πορτοφόλι. Το κρατούσε σαν άγιο δισκοπότηρο. Το άνοιξε και μας έδειξε μια φωτογραφία με την εικόνα της γυναίκας του και των δύο παιδιών του –που θα ήσαν στην ηλικία μου- και σε μια άλλη ζελατινένια θήκη τρεις μπουκλίτσες μαλλιά από τα κεφάλια των τριών αγαπημένων του. 
Της μάνας μου και του άλλου στρατιώτη τα μάτια βούρκωσαν. Κι εγώ ήμουν πνιγμένος στη στοργή, στα φιλιά και στα χάδια. Κείνη την ξεχωριστή μέρα της ζωής μου δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Ίσως γιατί δεν γνώρισα πατέρα. Ίσως γιατί το χάδι της αληθινής αγάπης ριζώνει στην ψυχή του αλλουνού. Ίσως γιατί ήταν από του εχθρού το χέρι. Έκλαψα και εγώ λίγο, μα δεν ξέρω να πω το γιατί.  Θυμάμαι ακόμα πως ήμουν ζωσμένος με ένα προβάζι  δισακκιού. Ο δακρυσμένος εκείνος πατέρας μου τόβγαλε και με έζωσε με μια πέτσινη ζωστήρα αντρίκεια, που τη φορώ ακόμη.
Σηκώθηκαν να φύγουν. Ο πατέρας εκείνος αποχαιρετώντας μας, με χεροδόσιμο και με ένα ολοΰστερο φιλί σε μένα, κάτι μας έλεγε. Τούτες τις τελευταίες του λέξεις του μπόρεσα να συγκρατήσω: …SENIORAMIA… BELLAAUSTRIA… PICOLO… Μας τις είπε σαν αποχαιρετισμό. Τράβηξαν αμίλητοι και χάθηκαν πίσω από τις ιτιές και τα πλατάνια της ρεματιάς.
Σε δυο-τρεις μέρες ξεσηκώθηκαν από το χωριό. Τοιμαζόσαντε για να φύγουν καθόλου από τον τόπο μας.  Το χωριό ξαναβρήκε τη ζωή του. Έλληνες αρματωμένοι του βουνού ξανοστίσανε στο σχολείο μικρό νοσοκομείο.  
Μια ημέρα ακούστηκε πως φέρνουνε αιχμαλώτους και λαβωμένους Γερμανούς στο χωριό, από τη μάχη στο διάσελο. Όλο το χωριό βγήκε να δει αν ακούσει να χαρεί το κατόρθωμα των παλικαριών μας. Οι καμπάνες αλάλαζαν τη δόξα. Τα παιδιά –και εγώ μέσα- φωνάζαμε χαρούμενα και τραγουδούσαμε πατριωτικά τραγούδια. Η πομπή έφτασε στο σχολείο. Τους αιχμαλώτους τους κλείσανε σε μια αίθουσα και δεν τους φύλαγε κανείς. Τους αλαφρά λαβωμένους τους ανεβάσανε στου μπάρμπα μου του Θοδωρή τη σάλα, για να τους προσέχει η θειά μου, που ήξερε από λαβωματιές και γιατροσόφια, όσο ναρχότανε και οι γιατροί μας. Δεν αφήνανε κανέναν να ανεβεί στου μπάρμπα μου το σπίτι. Εμένα μ έμπασε κρυφά η ξαδέρφη μου η Ρήνα, και σαν οι άλλοι καταγίνονταν με τις δουλειές τους, εγώ βρήκα καιρό να ανοίξω την πόρτα της σάλας, όσο γινόταν πιο σιγά και να κρυφοκοιτάξω.
Δυο μάτια γνώριμα με κάρφωσαν. Ήταν ο άνθρωπος με τη φωτογραφία. Έτρεξα κοντά του, τον αγκάλιασα, τον φίλησα πολλές φορές και έβαλα τα κλάματα. Ήρθαν και με πήραν οι δικοί μου μισοπεθαμένο…  Την άλλη μέρα πέθαναν και οι δύο. Τους θάψανε στην ανατολική πλευρά του νεκροταφείου μας. Δεν τους έβαλαν μήτε σταυρό, μήτε σημάδι κανένα. Εγώ μόνο ξέρω καλά τον τόπο τους. Τους έχουν και τους δύο  στον ίδιο τάφο πλάι-πλάι και τον ένα λίγο να βλέπει κατά την εκκλησία με απλωμένα διάσκελα τα πόδια και τα χέρια υψωμένα σαν σε ικεσία.
Κάθε που πάω στο χωριό, πηγαίνω και στο κοιμητήρι. Ανάβω κερί στον τάφο των δικών μου. Πάω και σε κείνων τον τόπο. Στέκομαι αμίλητος, θυμάμαι και δακρύζω. 

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Ο Σπόρος.

Αναδημοσέυση:
http://servouvillage.blogspot.gr/2014/11/blog-post_11.html

Το κατωτέρω απόσπασμα συμπεριλαμβάνεται σε βιβλίο του συμπατριώτη μας Λογοτέχνη και Λαογράφου Θ. Κ. Τρουπή, τη Λαογραφική έκδοση "Σκαλίζοντας τις Ρίζες μας ΣΕΡΒΟΥ"

Σχόλια:Σχόλια
Τότε φυλλάγανε και βλογάγανε τους κάθε λογείς σπόρους....Και υπήρχε αυτάρκεια!!... Προκοπή!!!... Τώρα;;; Τώρα μας καταφέρανε να χάσουμε τους σπόρους και περιμένουμε να τους κάνουμε εισαγωγή... Και φυτεύουμε ότι άχρηστο μας δώσουν οι άλλοι.....Που ο καρπός του δεν κάνει για σπόρο....Και ποιός θα επιβιώσει;;;; Αυτός που έχει τους σπόρους!!!!.....
Hélène Bourillon Πόσο αληθινά διέσωσε την γλώσσα και τον τρόπο ζωής ο πατέρας μου! Με συγκινειτε! Τώρα, οι νεώτερες γενιές δεν αναγνωρίζουν, στο χωριό, ούτε ένα δέντρο.....πόσο επίκαιρο είναι αυτό το απόσπασμα..
Hélène Bourillon Σας ευχαριστώ! Σκέφτομαι ότι φτάσαμε εδώ γιατί χάσαμε την αυθεντική, επαρκή και αυτάρκη σχέση με τα πράγματα!
Hélène Bourillon Ή μεγαλύτερη δε αξία αυτής της περιγραφής είναι πως την κάνει στην αυθεντική γλώσσα των κατοίκων του χωριού....ενώ θα μπορούσε να κάνει καταγραφή χρησιμοποιώντας λόγια γλώσσα...οπως όλοι οι άλλοι λαογράφοι....είναι σαν να ακούω την γιαγιά μου...Τί είναι η "πικεργαρα σακκουλιτσα"; Πρέπει να το βρω στο γλωσσάρι...Μου αρέσει! · Απάντηση · 13 Νοεμβρίου στις 2:08 μ.μ. · Τροποποιήθηκε
Tota Vavarouta
Tota Vavarouta · Φίλοι με το χρήστη Hélène Bourillon
...μάλλον από πικεδένιο ύφασμα,Ελένη!
Μου αρέσει! · Απάντηση · 1 · 13 Νοεμβρίου στις 2:49 μ.μ.
Hélène Bourillon
Hélène Bourillon Μπορεί, Τότα μου! Θα το δω στο γλωσσάρι...δεν το έχω εδώ στις Βρυξέλλες!
Μου αρέσει! · Απάντηση · 13 Νοεμβρίου στις 3:09 μ.μ.
Γιάννης Βέργος

Hélène Bourillon Υποθέτω από τα συμφραζόμενα...πως είναι... κεντημένη...πλουμισμένη...με κάποιο ατομικό διακριτικό γνώρισμα; ή κάτι τέτοιο.... γιατί λέει πάρα κάτω πως ο καθένας γνώριζε την σακκουλίτσα του....
Μου αρέσει! · Απάντηση · 13 Νοεμβρίου στις 2:15 μ.μ.
Tota Vavarouta
Tota Vavarouta · Φίλοι με το χρήστη Hélène Bourillon
Υπέροχο κείμενο! Ατόφια ,σοφή ζωή!
Μου αρέσει! · Απάντηση · 1 · 13 Νοεμβρίου στις 2:50 μ.μ.
Γιάννης Βέργος
Γιάννης Βέργος Καλημέρα. Αυτά πρέπει να διασώσουμε..... Τα ευχαριστήρια ανήκουν στον κ Χρήστο Δημημητρόπουλο που δημοσιεύει άρθρα διηγήματα απο ότι έχει γράψει ο αείμνηστος πατέρας σου Αυτά το λεξιλόγιο αυτό θέλουμε να διασώσουμε .... Μπορούμε;;;; Νομίζω απο λίγο ...Δείτε περισσότερα
Μου αρέσει! ·
Hélène Bourillon Ευχαριστώ, Κύριε Γιάννη, για την εξήγηση της λέξης. Μπορούμε να δημοσιεύσουμε, αναρτήσουμε το γλωσσάρι και πολλά άλλα στην ιστοσελίδα!
Μου αρέσει! · 
Hélène Bourillon Να κάνουμε και διαλέξεις, εκδηλώσεις στο χωριό!
Μου αρέσει! · Απάντηση · 14 Νοεμβρίου στις 11:16 π.μ.
Hélène Bourillon
Hélène Bourillon Λοιπόν... πρέπει το "πικεργαρα" να έχει την ίδια ετυμολογία με το "απικο"...κάθομαι "απικο"....στέκομαι απικο... δηλαδή καθετα όρθιος, στις διαταγές κάποιου, είναι λατινογενής λέξη...ενα πράγμα που έρχεται ή συμβαίνει à pic στα γαλλικά συμβαίνει στην ώρα που πρέπει..στην κατάλληλη στιγμή... Πέφτει κάθετα... πικεργαρα η σακκουλίτσα γιατί είναι προορισμένη μόνο για αυτό το à pic έργο!!!Φοβερό!!?
Μου αρέσει! · Απάντηση · 14 Νοεμβρίου στις 7:42 μ.μ. · Τροποποιήθηκε
Hélène Bourillon
Hélène Bourillon Ή ακόμη, σε μία μου αρχαιοελληνική αναλαμπή.... επίκαιρο+ έργο= (ε)πικ(αιρο) έργον=πικεργαρης= επιτήδειος, κατάλληλος...
Μου αρέσει! · Απάντηση · 14 Νοεμβρίου στις 9:30 μ.μ.
Γιάννης Βέργος
Γιάννης Βέργος Καλησπέρα θα ήθελα και θα θέλαμε και σαν σύλλογος να μαζέψουμε από όλα τα συγγράμματα του αείμνηστου πατέρα σου τις λέξεις αυτές και νομίζω ότι υπάρχει και γλωσσάρι να τις ταξινομήσουμε να συμπληρώσουμε όπου χρειάζεται να τις αναλύσουμε τις λέξεις με ...Δείτε περισσότερα
Μου αρέσει! · Απάντηση · 1 · 13 ώρες
Hélène Bourillon
Hélène Bourillon Συμφωνώ. Θα επικοινωνήσω με τον Κ. Δημητροπουλο. Ας αρχίσουμε από τώρα. Σε δύο τεύχη είναι ο μεγαλύτερος όγκος των λέξεων. . Είναι βέβαια και όλες οι λέξεις που χρησιμοποιεί στην νουβελλα "Οι άνθρωποι της σκαλωσιάς" όπου διασώζει την γλώσσα των μαστόρων....θα δουλέψω σε συνεργασία και με τον ταξίαρχο, τον θείο μου τον Θανο, για να κάνουμε ένα γλωσσάρι και για τους Ανθρώπους της Σκαλωσιάς.
Δεν μου αρέσει · Απάντηση · 2 · 12 ώρες
Γιάννης Βέργος
Γιάννης Βέργος Χαίρομαι τώρα πολύ περισσότερο εφόσον θα ασχοληθεί και καλός ο αγαπητός μας ο φίλος μου ο Θάνος! Τώρα θα γίνει από το καλό το καλύτερο, από το καλύτερο το άριστο!!!.... Το τέλειο!!!!....Με το καλό ,καλή αρχή με υγεία με χαρά καλά τελειώματα!!!
Μου αρέσει! · Απάντηση · 1 · 12 ώρες
Hélène Bourillon
Hélène Bourillon
Μου αρέσει! · Απάντηση ·
Καλημέρα: Χρήστο Δημητρόπουλε ο σπόρος απο την πικεργάρα σακουλίτσα σου που σπέρνεις ήταν βλογιμένος!!!! Φύτρωσε!... Καλή σοδειά!!!!....

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος...

Του Κωνσταντίνου Βέργου*
Αναδημοσίευση  Gr.Libera
Γερμανοί τραπεζίτες, εναντίον Εγγλέζων, Αμερικανοί μεγαλοβιομήχανοι εναντίον Γερμανών. Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει στον χώρο του επιχειρείν. Ποιος όμως κερδίζει μετά την απόφαση της Βρετανίας να φύγει από την ΕΕ και την πρόσφατη νίκη Τράμπ, και που οδηγείται η παγκόσμια ειρήνη;
Η είδηση φαίνεται απίστευτη, αλλά είναι αληθινή. Στελέχη της Γερμανικής κυβέρνησης, μεταξύ των οποίων ο Volker Bouffier, πρόεδρος της Γερμανικής πολιτείας της Έσσης και στέλεχος της Γερμανικής κυβέρνησης  βρίσκονται ήδη στην Νέα Υόρκη για να συναντήσουν εκπροσώπους των Αμερικανικών τραπεζών, για να τους πείσουν να μεταφέρουν την έδρα τους από το Λονδίνο, στην Φρανκφουρτη και αλλού ώστε από την Γερμανία να έχουν πρόσβαση στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Γαλλία δημιούργησε επίσης ένα «task force», για να πάρει τα πελατάκια που ίσως φύγουν από το Λονδίνο.

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016

Η οικογένεια - Το σόι...

Χαρά στον που έχει την πολύ σειριά!!!...
Τα παιδιά, τα αδέρφια, τα ξαδέρφια, τα ανίψια, τους γαμπρούς και τις καλές νυφάδες!.
Και όλοι τους αγάπη να έχουνε...

Και όλοι μονοιασμένοι να είναι!!!....
Τότε προσβολή αυτοί δεν δέχονται και τρίτος, πονηρός, στην μέση δεν χωράει....
Και αν εσύ είσαι, καλός, τίμιος, φιλότιμος και σε όλους τους άλλους  μοιάζεις......
Σε όλατα αρχοντικά, τα κονάκια, τα μαντριά, θα είσαι καλοδεχούμενος, και τα σκυλιά, θα είναι δεμένα!!!...

Οι πόρτες θα είναι ανοιχτές και  η τάβλα σου θα σου είναι στρωμένη!!!... 
Ποτέ δεν θα  είσαι [είναι] νηστικός, ποτέ δεν θα διψάσει [ς]!!!... 
Πέντε θα  σε [τον] παραστέκουνε από μπροστά και δέκα από πίσω!!...
Και από ζερβά και από δεξιά θα  σε [τον] προσέχουν οι φίλοι, οι κουμπάροι.....
Τι τα θες τα ασήμια, τα χρυσά, τα πλουμιστά στολίδια;;;;,,,
Τα περίσσια, άφθονα αγαθά, τα πλούτη τα πολλά  τα κλειδαμπαρωμένα μες το αμπάρι;;;...
Μόνο το σκότος να τα χαίρεται και νύχτα να τα βλέπεις;;,,,,
Αυτά εκεί χαρά δεν φέρνουν, όταν εκείνα, τα άλλα, λείπουν!!!....
Κάλιο να λείπουνε αυτά και να είναι καλά ούλα τα άλλα!!!...

Αυτή είναι φίλε  μου η επί της Γης {εδώ τώρα χάμου] η πραγματική χαρά, η ευτυχία.
Και η επουράνιος ευλογία!!!
Αν είναι αγαπημένη η οικογένεια και είναι τα σόγια μονοιασμένα....
Τότε.... φίλε μου να χαίρεσαι....
Θα ξεπεράσουμε την κακιά την κρίση...
Ήρθε!...
 "Η
επί της Γης  η Ουράνια Βασιλεία!!!..."

Βέργος Στ Γιάννης {gotynios.isv}
08.10.2016


Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

"Δυστυχία σου Ελλάς".

Αναδημοσίευση:
Ποίημα  Γ Σουρής[1853-1919]
Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.
Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Η αγάπη

Να τα ακούτε εσείς οι νέοι και  όλος ο ντουνιάς...
 Γιάννης Στ Βέργος{ gortynios,isv}
----------------------------
 Αναδημοσίευση:
ποίημα του τραπεζικού συνάδελφου μου
Μάριου Ζαμπίκου

Η αγάπη θέλει αντίδωρο
για να καλοστεριώσει
να παίρνεις πίσω το φιλί
αυτό που έχεις δώσει
Δεν πρέπει νάναι κτητική
μα λεύτερη σαν άτι,
αν θές να είν οριστική
μη μείνεις αμανάτι
Η αγάπη θέλει δόσιμο
μα και πολλές θυσίες
δεν είναι παίξε γέλασε
για τις σωστές κυρίες
Μα και οι κύριοι θαρρώ
να έχουν πάντα μπέσα,
γιατί δεν θαναι αρκετό
να διεισδύσουν μέσα
Αν δεν κερδίσεις την καρδιά
και την ψυχή της φίλε,
μείνε καλύτερα μακριά
κι απ τη ζωή της φύγε
Δεν είναι μόνο οι τριβές
στου έρωτα το πάθος,
μα της ψυχής η ηδονή
πουχει μεγάλο βάθος
Η αγάπη θέλει αντίδωρο
αγόρια και κορίτσια,
ακούστε εμέ το γέροντα
που ομιλώ στα ίσια
Αν είναι ν αγαπήσετε
με πλοηγό το πάθος,
στις ξέρες θα ξωκείλετε
και θαναι μέγα λάθος
Μάριος Ζαμπίκος
Μαράκος

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

Το μη χείρον βέλτιστο....

Το μη χείρον βέλτιστο!!!...
Στην Γενική Συνέλευση,  [του από το 1922 λειτουργίας του ιστορικού συνδέσμου μας], που έγινε στο  χωριό μας τον δεκαπενταύγουστο  2016  αποφεύχθηκαν τα χειρότερα….
Η μη διάλυσης του!!...
Η  προσέλευση των πατριωτών στην πρόσκληση του συνδέσμου μας για την Γ.Σ ήταν ελαχίστη.
Η συνέλευση που έγινε ήταν αχαμνή…,
Ενώ ο κόσμος στο χωριό ήταν πολύς, άνω των οκτακοσίων ατόμων και την ώρα της συνέλευσης 10 π μ τα καφενεία ήταν γεμάτα από κόσμο.       
Το χαρτοπαίγνιο, η ξερή, η δηλωτή, στο φούλ.
Και η πρέφα στις δόξες της!!!...
Ήταν η πρέφα ζωηρή, ελκυστική, προκλητική, βαρβάτη!!!...
Και η ντάμα στα ντουζένεια της!!!...
Σημεία, σημάδια, των καιρών….
Και μη χειρότερα…
Η ΓΣ στο πολιτιστικό κέντρο ήταν ήρεμη, μικρή, υποτονική,αχαμνή. Όμως με σύνεση, ομόφωνα [κατά οικονομία] αποφάσισε και παρακάλεσε και αποδέχτηκαν, να παραμείνουν για την σωτηρία του, στο ΔΣ του συνδέσμου μας, για ένα ακόμα χρόνο οι ίδιοι…
Αυτό,το αχαμνή Γ.Σ [το κατά οικονομία Δ.Σ] αυτή η συμπεριφορά από όλους μας, στον ιστορικό σύνδεσμό μας αξίζει;;;…
Τι να ειπεί κανείς;;;…   Σσσ…
«Αιδώς  Αργείοι…..»

Προσωπικές κρίσεις - απόψεις.
Γιάννης Στ Βέργος[Γορτύνιος]
31.08.2016


Αναδημοσίευση:
http://www.servou.gr/syndesmos/81-apologismoi/2968-poioi-paravrethikan-sti-gs-tou-syndesmou-servaion-stis-16-8-16
 Όπως γνωρίζουν οι πατριώτες, την Τρίτη 16 Αυγούστου έγινε στο Πολιτιστικό Κέντρο του χωριού η ΓΣ του Συνδέσμου, η οποία εκτός τον απολογισμό και συζήτηση διαφόρων θεμάτων, περιελάμβανε και ανάδειξη νέου ΔΣ. Αυτό έχει ξεχωριστή σημασία, γιατί από την έκβαση αυτής της ΓΣ θα κρινόταν και το μέλλον του πατριωτικού μας πολιτιστικού σωματείου.
Παραβρέθηκαν συνολικά   54 πατριώτες, τα ονόματα των οποίων αξίζει να καταγραφούν, τόσο για ιστορικούς λόγους όσο και για λόγους ενημέρωσης και προβληματισμού όλων εκείνων που αγαπούν το Σύνδεσμο και δεν θέλουν να διαλυθεί.  
Παραβρέθηκαν οι παρακάτω πατριώτες.
Αναστασόπουλος                 Ι.             Χρήστος
Ανδριοπούλου                     Ν.           Ουρανία
.
Βέργος                                 Δ.            Γεώργιος
Βέργος                                 Ι.             Νικόλαος
Βέργος                                 Ν.           Γιάννης 
Βέργος                                 Στ.          Γιάννης
Βέργου                                 Δ.            Κατερίνα
Βήχου                                   Στ.          Έλλη
.
Γεωργακόπουλος                 Γ.             Αναστάσιος
Γεωργακόπουλος                 Κ.            Γεώργιος
.
Δάρας                                  Ν.           Κώστας
Δάρας                                  Ν.           Παναγής
Δάρας                                  Χ.            Ευστάθιος
Δημητρόπουλος                  Ευ.          Τάκης
.
Κατσιάπης                           Π.            Γεώργιος
Κομνηνός                                            Δημήτριος
Κούλης                                                 Ιωάννης
Κωνσταντόπουλος               Δ.            Ηλίας
Κωνσταντόπουλος               Ν.           Δημήτριος
Κωνσταντοπούλου               Ν.           Γεωργία
.
Λιατσόπουλος                      Η.            Βασίλειος
.
Μαγουλώτης                                       Κωνσταντίνος
Μαραγκός                             Ι.             Χρήστος
Μαραγκού                            Χ.            Μαίρη
Μπόρα                                 Αθ.         Αγγελική
Μπόρα-Μαρκολέφα                           Μαρία
Μπόρα-Νόιφελτ                   Κ.            Ελένη
Μπόρας                               Κ.            Γιάννης
.
Νόιφελτ                                               Παναγιώτης
.
Παναγάκος                                        Παναγιώτης
Παναγόπουλος                   Αθ.         Χρήστος
Παναγόπουλος                   Γ.             Ιωάννης
Παναγοπούλου                   Α.            Φανή
Παναγοπούλου                   Χ.            Ελένη
Παπαγεωργίου                    Θ.           Βασίλειος
Παπαθωμ/λου-Σκυλοδήμου               Ελένη
Παπαθωμόπουλος              Λ.            Βασίλειος
Παπαθωμοπούλου-Γκέκη                  Γιαννούλα
.
Σκούρος                             Π.            Ηλίας
Σχίζας                                  Αθ.         Μίμης
Σχίζας                                  Αθ.         Τάκης
Σχίζας                                  Δ.            Αθανάσιος
Σχίζας                                  Θ.           Γιάννης
Σχίζας                                  Στ.          Νίκος
Σχίζας                                  ΣΤ.          Μιχάλης
.
Τερζής                                 Γ.             Νίκος
Τρουπή                                Θ.           Ελένη
Τρουπή-Δημητροπούλου                   Ντίνα
Τρουπής                              Αθ.         Ιωάννης
Τρουπής                              Γ.            Θεόδωρος
Τρουπής                              Θ.           Νίκος
Τσαντίλας                                           Γιάννης
.
Χειμώνα                              Θ.           Δήμητρα
Χρόνης                                                 Σάββας
.
Διαπιστώσεις, σχόλια και απόψεις
.
α) Όπως γράφτηκε και στο σχετικό με τη ΓΣ άρθρο που προηγήθηκε, ο Σύνδεσμος δεν ανέστειλε τελικά τη λειτουργία του και το απερχόμενο ΔΣ δέχθηκε, μετά το αδιέξοδο που δημιουργήθηκε, να παραμείνει για ένα χρόνο ακόμη. Έτσι αποφεύχθηκαν τα χειρότερα.
.
β) Δυνητικά, ο αριθμός των πατριωτών που θα μπορούσαν (και έπρεπε) να παραβρεθούν στη ΓΣ, ήταν τουλάχιστον διπλάσιος, σύμφωνα με τον κόσμο που βρισκόταν στο χωριό. Το γιατί δεν προσήλθαν είναι θέμα για προβληματισμό:
-Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει πως ένας σημαντικός αριθμός πατριωτών δεν προσήλθαν, από το φόβο μήπως εξαναγκασθούν  να μετέχουν του ΔΣ, χωρίς οι ίδιοι να το θέλουν. Ήταν ήδη  γνωστό πως δεν υπήρχε  κανένα σχετικό ενδιαφέρον από κανέναν και συνεπώς δεν είχαν καμία διάθεση «να μπλέξουν». Αυτό όμως δεν έχει βάση γιατί, όπως έχουν σήμερα τα πράγματα  και τίποτα να μην κάνει ένα ΔΣ δεν πρόκειται να κατηγορηθεί από κανέναν.
-Κάποιοι άλλοι ενδεχομένως να σκέφτονται πως ο Σύνδεσμος ολοκλήρωσε ήδη τον κύκλο του και πως δεν υπάρχει ουσιαστικός λόγος  να συνεχίσει να λειτουργεί. Πάντως την ώρα της ΓΣ υπήρχε αρκετός κόσμος στα μαγαζιά.
-Κάποιοι, τέλος, μπορεί να είχαν κάποιον άλλο καθαρά προσωπικό λόγο…  Σε αυτό δεν μπορεί να πει κανείς κάτι.
.
γ) Σε κάθε περίπτωση πάντως, καλό είναι  να αναφερθεί πως από τις πάμπολλες δημιουργίες του Συνδέσμου (εκκλησία, δρόμοι, σχολείο, πλατεία Ράχης, Πολιτιστικό, εφημερίδα, ιστοσελίδα, εκδηλώσεις κλπ) όλοι οι πατριώτες –λίγο έως πολύ- ωφελήθηκαν και συνεπώς όλοι έχουν κάποιο χρέος να συμβάλουν στη συνέχιση της λειτουργίας του.
δ) Εκείνο που τελικά έχει σημασία, όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα σήμερα, είναι πως όλοι οι πατριώτες πρέπει να επιδείξουμε στην πράξη το ενδιαφέρον μας για τον ιστορικό μας Σύνδεσμο, όπως και όσο ο καθένας μπορεί, ώστε να μη διαλυθεί τουλάχιστον προς το παρόν, με την ελπίδα πως κάποια  στιγμή θα βρεθούν κάποιοι Σερβαίοι και θα τον κρατήσουν όρθιο και θα του δώσουν ώθηση προς τα εμπρός.
.
ε) Θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο αν κάποιοι είχαν κάποια συγκεκριμένη και εφαρμόσιμη πρόταση και την δημοσιοποιούσαν μέσω της ιστοσελίδας, ώστε το θέμα να κρατιέται στην επικαιρότητα, μέχρι να βρεθεί η σωστή λύση.