Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

Η φύτρα μας!....


Χαρά στον που έχει την πολύ σειριά, τα αδέλφια, τα ξαδέλφια, τις προκομμένες τις νιφάδες, τους γαμπρούς,  τα εγγόνια, τα καλά παιδιά,  το σόι το μεγάλο!...Που έχει τους φίλους τους πιστούς, τον μερακλή, τον ντεβεκέλη τον κουμπάρο!...
Και όλοι τους αυτοί, να είναι φιλότιμοι.
Να έχουν την πόρτα τους ανοιχτή και η τάβλα τους να είναι στρωμένη!….
Τότε δεν θα έχεις στενοχώρια, η κρίση  τώρα δεν σε πιάνει!!!...


Τι τα θέλεις τα πλούτη τα αμύθητα,, τα πλουμιστά παλάτια;..,Τα καπιτάλια τα πολλά, τα χρυσαφικά, τα λεφτά τα ευρώ, που λές για  την σιγουριά, για την  στερνή στιγμή, την ώρα της ανάγκης;;… Όλοι αυτοί, οι φίλοι σου,είναι τα πλούτη σου, η σιγουριά σου, τα ευρώ σου και η οικογένεια,  η συγγένεια σου,  είναι  η παντοτινή χαρά σου,
Όλοι αυτοί είναι αντάμα σου, ποτέ τους δεν θα σε αρνηθούν, ποτέ  σου δεν θα πεινάσεις….

Και τώρα ήρθε είναι η ώρα, η στιγμή, όλα τα σόγια του χωριού  ελάτε να μετρηθούμε…
Να βρούμε την συγγένεια μας, όλους τους παραπάνω….
Ελάτε να καταγράψουμε τους προγόνους μας, να μάθουμε τους συγγενείς μας, να βρούμε την γενιά μας,  από ποία φύτρα όλοι μας κρατάμε;….

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Ο δρόμος!...

Σχετική εικόνα
Καλό δρόμο να έχετε...
Σημασία έχει η χάραξης, και η διάνοιξη, το άνοιγμα καλά του δρόμου!....
Ο ανοιχτός δρόμος!!!...
Σημαντικός, σπουδαίος, είναι αυτός που χαράζει, ανοίγει δρόμους, τους περπατάει  και αφήνει καλά τα αχνάρια του, όταν τον πρώτο περπατάει, για τους σημαντικούς προορισμούς!!!....
Και μετά πολλοί θα είναι αυτοί που θα τους περπατήσουν αυτούς τους δρόμους, στα ίδια αχνάρια, για να φτάσουν πιο εύκολα σε αυτούς τους προορισμούς!..
Ας ανοίξουμε δρόμους!!!...
"Δρόμους του ευ ζειν"

 Γιάννης Στ.Βέργος{Γορτύνιος}
28.10.3015

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Το Ο Χ Ι. 28 Οκτωβρίου 1940

Σιωπή και βουβαμάρα!... 
Συλλογισμός..
και περισυλλογή.!.. 
Σεβασμός!..

Τιμή και δόξα μόνο στους αθώους νεκρούς! ... 

Έτσι τους διάταξαν, έτσι αυτοί έκαναν!...

Υπακοή στους νόμους και τα κελεύσματα της Πατρίδας!....
Όπως όμως  τώρα εξελίχθησαν τα πράγματα, ίσως να ήταν και το μεγάλο λάθος..

Ποτέ πια πόλεμος...
Και από το αγκάθι, ας βγουν τα ρόδα!..
Γιάννης Στ Βέργος{Γορτύνιος}27.10.2015

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

Η Αλεπού περίμενε....

Και ο παππούς μαζεύτηκε τώρα στο παραγώνι, άρχισε να κρυώνει.
Φοράει το ράσο του ανάρριχτα και μόνος του κάτι ψελλίζει.
Κουνάει νευρικά τα χέρια του την κεφαλή του ξύνει, στουμπάει ένα κρεμμύδι στο γόνατο και xάμου το αφήνει...
Με το δεξί το χέρι πιάνει την μασιά και κάτι λέει, σαν κάποιον, κάποιους να φοβερίζει....
Ο εγγονός, ο εικοσάχρονος, που από μακρυά τον βλέπει  σιγούλια, σιγούλια τον πλησιάζει και από  σιγανά - σιγανά τον ερωτάει...
-Τι κάνεις έτσι παππού;...
Τι λες;...
Και ποιόνε φοβερίζεις;....
Όλα τα προβλήματα για σένα τώρα πια, είναι λυμένα....
Αλίμονο σε μένα....
-Αμ δεν .... Αμ δεν....
Τώρα έχω τα βάσανα, τα πιότερα από πρώτα...
Τώρα μου στροβιλίζουν όλα αυτά στο μυαλό, σαν τις μυλόπετρες στο μύλο και μου ξύνουν το μυαλό, τα αυτιά και  μου βουίζουν στο κεφάλι, σαν το βαρδάλι.... Τα τώρα, αυτά, είναι βαριά, βαρύτερα,λωβύτερα, από τα πρώτα....
Αλλά να ξέρεις και τούτο...
"Τα στερνά νικούν τα πρώτα"

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

Τα φραγκόσυκα!...

Παιδί σαν ήμουνα μικρό, στα δώδεκα, στα δέκα τρία μου χρόνια, της φαμελιάς το ψωμάκι ήταν λιγοστό και ήθελα να το αυγατίσω.
Το καλοκαίρι, αντί να παίζω τσίκιλα, αμπάριζα, κρυφτό και αμάδες, με τα άλλα παιδιά, τους φίλους μου, βοηθούσα και έκανα  πολλές αγροτικές δουλειές, έκανα και τον εμποράκο....
Τις πατάτες που βγάζαμε και είχαμε  από τους κήπους μας περισσευόμενες, τις αντάλλασσα στα άλλα, χωριά στα τριγύρω, που από  πατάτες  αυτά τότε δεν είχανε, με δημητριακά, σιτάρι, κριθάρι, βρώμη και αραποσίτι, που στο σπιτικό μας αυτά ήσαν λιγοστά, δεν έφταναν να θρέψουνε την φαμελιά όλο τον χρόνο....
Έφταναν, δεν έφταναν αυτά, τα δημητριακά, το σιτάρι, μέχρι τον Γενάρη μήνα.

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Η αγροτιά

Ευλογημένη αγροτιά !

Με τον τίμιο ιδρώτα σου την μάνα Γη ποτίζεις...

Τα τίμια, Άγια  χέρια σου  φιλότιμα στην φύση δουλεύουνε.

Με αγάπη την χαϊδολογάνε ...και την δροσολογάνε

Της μανούλας Γης την πόρτα κρούουνε και την παρακαλάνε

πνοή  ζωή  να τους  χαρίσει


Αυτή  η Φύση αμέσως, εύσπλαγνα, ανοίγει  με αγάπη τα σωθικά της

και απλόχερα της δίνει  από όλα τα προφαντά της!

Να ζήσουν τα παιδιά  της!!!

Αυτή,[η αγροτιά] δεν καταδέχεται, σελέμικο, χαράμι το ψωμί να φάει!...



Γιάννης Στ Βέργος {Γορτύνιος}

10.09 2014
.

Ο χρήστης 
Φωτογραφιες Μνημες Παραδοση πρόσθεσε 98 νέες φωτογραφίες στο άλμπουμ "ΑΓΡΟΤΙΑ".

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Αρκαδικά τοπία

της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη
Αναδημοσίευση


                   Των βουνών της Αρκαδίας
                  -κει που σεργιανούσε ο Δίας-
                   κάθε πέτρα ιερή του και βωμός.

                   Ένα τσούρμο φωνασκεία’ 
                   είν’ του Πάνα η συνοδεία.
                   Γλεντοκόπος, τραγοπόδαρος Θεός.

                   Και οι Νϋμφες τριγυρννάνε,
                   στα ελατόδασα πριν πάνε,
                   να κρυφτούνε σαν φανεί ο Αυγερινός.

                   Η απλότης των ανθρώπων, 
                   το ανεκποίητο των τόπων
                   και μια εύνοια για όλα θεϊκή.

                   Όπου στρέψεις τη ματιά σου,
                    θ’ αντικρίσεις τη θωριά σου
                   αναπόσπαστο κομμάτι με τη γη.

                   Αγριολούλουδα ανθισμένα,
                   μα και χέρια υψωμένα
                   για τον Πλάστη ευχαριστήρια προσευχή.

                   Το αντίκρισμα του Ήλιου,
                    το χαμόγελο του φίλου,
                    καταπράϋνση σε δύσκολη εποχή.

                   Στα νερά των ποταμών της
                   και στο δρόσο των πηγών της
                   ξεθυμαίνει του διαβάτη ο καημός…

                  Καλοκαίρια και χειμώνες,
                  γαληνοί ψυχής λειμώνες.
                  Των Αρκαδικών τοπίων νοσταλγός.

                  Είναι οι ομορφιές της φύσης
                  ένας ύμνος που θ’ αφήσεις
                  αιωνίως ν’ ακούγεται απλώς.




περισσότερα  στο site https://zaharoulagaitanaki.wordpress.com/